ŞİİRLERLE MENKIBELER

PEYGAMBERLER

 

1.Cild

 Kitap       Web

2.Cild

 

Peygamber (Aleyhisselâm) Efendimizin Hayatı

 

03 -

Peygamberler

04 -

Dört Büyük Halife

 

 

05 -

Eshâb-ı Kiram

06 -

Büyük İmâmlar

 

 

07 -

Anadolu Evliyâları

08 -

Buhârâ Evliyâları

 

 

09 -

Horasan Evliyâları

10 -

Rehber İnsanlar

 

11 -

Güzel Nasihatlar

12 -

İmân ve Namaz

11 - İSHAK ALEYHİSSELÂM

MÛCİZELERİ

 

Ne zaman ki dünyâya geldi İshak Peygamber,

"Gülüyor" mânâsına, ona "İshak" dediler.

 

Zîrâ Sâre Hâtun'a bu müjde geldiğinde,

Hayret edip gülmüştü bir taaccüb içinde.

 

Büyüyünce, anne ve babasıyla berâber,

Mekke ve Beytullah'ı ziyârete gittiler.

 

Âbisi "İsmâil"le görüşüp, tekrâr yine,

Onlar ile birlikte döndüler Filistin’e.

 

Vaktâ ki vefât etti İbrâhîm Halîlullah,

O zaman bu oğlunu "Peygamber" yaptı Allah.

 

Yüz ve sîmâ olarak İshak aleyhisselâm,

Hazreti İbrâhîm'i andırıyor idi tam.

 

Sakalı çıktığında hattâ "İshak Nebî"nin,

İkisini ayırmak olmuştu gayri mümkin.

 

Sonra Halîlullahın sakalları bir gece,

Ağarınca, ayırmak kâbil oldu böylece.

 

İshak Nebî'nin yaşı, seksene vardığında,

Oldu ikiz evlâdı "Îys" ve "Yâkub" adında.

 

"Yüzyirmi" sene kadar dünyâda sürdü hayât.

Allahın birliğini teblîğ etti her sâat.

 

Peygamber olduğuna, kavmi inanmaz ise,

Onlara, çeşit çeşit gösterirdi mûcize.

 

Meselâ kavmi bir gün, ceylân, keçi ve tilki,

Getirip, kendisine şöyle demişlerdi ki:

 

(Bunlar şâhit olursa Peygamber olduğuna,

Biz de, ister istemez îmân ederiz buna.)

 

O zaman İshak Nebî buyurdu: (Ey hayvanlar!

Benim kim olduğumu söyleyiniz âşikâr.)

 

Önce "Tilki" konuşup, şöyle dedi: (Yâ İshak!

Sen Hakk'ın Resûlüsün, inanırız biz elhak.)

 

Sonra, "Ceylân" konuştu fasîh bir lisân ile.

Dedi: (Sen Peygambersin, şüphe yok zerre bile.

 

Ve sen, Halîlullahın ve Sâre'nin oğlusun.

Kavmini, bâtıl yoldan Hakka çağırıyorsun.

 

Şehâdet ederim ki hem de şuna yâ İshak!

Sâdece Allah vardır ibâdete müstehak.)

 

O sözünü bitirdi, "Keçi"ye geldi nöbet.

Dedi ki: (Sen Allahın Peygamberisin elbet

 

Bunda aslâ şüphe yok, Peygambersin sen işte.

Sana îmân etmiyen, yanacaktır ateşte.)

 

Bir gün de "İshak Nebî", üzerinde bir dağın,

Yine teblîğ ederken birliğini Allahın,

 

Halk dedi ki: (Şu dağı ettirirsen hareket,

Biz de inanırız ki, hak Peygambersin elbet.)

 

O da, Hak teâlâya el açıp etti duâ.

O esnâda koca dağ, başladı sallanmaya.

 

Bu büyük mûcizeyi görünce kavmi o gün,

Küfürden, hidâyete kavuştular topyekün.

 

Bir gün de, birkaç kişi, huzûruna geldiler.

(Resûlsen, bir mûcize göster bize) dediler.

 

Buyurdu ki: (Pekâlâ, nasıl olsun mûcize?)

Dediler ki: (Bir sığır derisini, biz size,

 

Getirelim, sen onu canlandırırsan eğer,

Biliriz ki, hakîkî Peygambermişsin meğer.)

 

İshak aleyhisselâm, kum doldurdu deriye.

Duâ etti: (Yâ Rabbî, buna hayât ver) diye.

 

Allahın izni ile dirilip kalktı hayvan.

Onlar bunu görünce, ettiler hemen îmân.

Bir Önceki Sayfaya GiderBu Kitabın Ana Sayfasına GiderBir Sonraki Sayfaya Gider

Abdüllatif Uyan