|
04 - ÖLÜM ve AHİRET
12 - Ölüm Çok Yakın
İmam-ı Gazali (Rahmetullahi Aleyh)
Çok
yaşama arzusu
İmam-ı Gazali ki, âlim ve veli bir zat.
(Dünya hırsı) hakkında şöyle eder
nasihat:
Çok yaşamak hırsının sebepleri ikidir.
Biri dünya sevgisi, öteki cahilliktir.
Birinci şöyledir ki, kim severse dünyayı,
Bu sevgiden ötürü, istemez ayrılmayı.
Ölüp ayrılanları görünce de, bu sefer,
Hiç sevimli bulmayıp, ölümden nefret
eder.
Uzaklaştırmak ister ölümü kendisinden.
Hatırlamak istemez, silmek ister
zihninden.
Hatırına gelse de ahiret arada bir,
Der ki: (Daha vakit var, o sonra
olabilir.)
Yaşı ilerledikçe, der ki o bu sefer de:
(Sabret, ahiret için çalışırsın ilerde.)
Az daha yaşlanınca, der ki: (Henüz çok
erken.
Şu işlerimi dahi bitireyim ölmeden.
Çocuklarımı dahi iş sahibi yapayım.
Ve onları, kimseye muhtaç bırakmayayım.
Şu dünya işlerine vereyim de nihayet,
Daha sonra oturup, yaparım hep ibadet.)
Onları da yapınca, der ki: (Kaldı bir
işim.
Onu da yapayım da, rahat etsin şu içim.
Zira ben yığamazsam yeterince mal,
servet,
Yaptığım ibadetten alamam tad ve lezzet.)
Bitirmeye bakarken lakin o bu işleri,
Bitenlerin yerine, eklenir yenileri.
Ahiret işlerini tehir eder durmadan.
Lakin hiç kurtulamaz düştüğü bu bataktan.
Yarın, öbürgün derken, nihayet ölüm
gelir.
Hasret ve üzüntüyle ayrılıp gidiverir.
Ekseri dolduranlar Cehennem içlerini,
Bu tehir edenlerdir ahiret işlerini
Nitekim Resulullah buyurdu ki:
(Ey insan!
Her neyi
seversen sev, ayrılacaksın ondan.)
Çok yaşamak arzusu, cahillikten de gelir.
İlmi olmadığından, gençliğine güvenir.
Bilmez ki bu ölenler, değil sırf
ihtiyarlar.
Çocukken ve genç yaşta ölen nice insan
var.
Çünkü ecel tanımaz genci ve ihtiyarı.
Hatta genç ölenlerin, daha çoktur
miktarı.
Sonra o zanneder ki, ölmeden daha önce,
Bir hastalık gelir de, vefat eder öylece.
Halbuki niceleri vardır ki ölenlerden,
Aniden ölmüşlerdir, bir hastalık
gelmeden.
Nitekim bir çokları otururken, ayakta,
Yürürken, yemek yerken ölüyor kimi hatta.
O halde ölüm her an, herkese gelebilir.
Ahiret işlerini etmemeli hiç tehir.
|