04 - ÖLÜM ve AHİRET

12 - Ölüm Çok Yakın

İmam-ı Gazali (Rahmetullahi Aleyh)   

Evliyânın büyüklerinden ve İslâm âlimlerinin en meşhûrlarından. İsmi, Muhammed bin Muhammed; künyesi, Ebû Hâmid; lakabı Hüccetü'l-İslâm ve Zeynüddîn'dir. Tûsî ve Gazâlî diye de meşhûr olmuştur. 1058 (H.450) senesinde İran'ın Tûs şehrinde doğdu. 1111 (H.505) senesinde Tûs'ta vefât etti. Kabri Taberân denilen yerdedir.

Mümine yapılacak ikramların birincisi, ölüm anındaki sevinçtir. (Kelam-ı kibar) 

Allahü tealanın emirlerine uyan bir mümine, ölümden daha sevinçli bir şey olmaz. (Kelam-ı kibar)

Ölüm çok yakın

İmam buyuruyor ki: İnsan, kendi ömrünü,

Çok uzun farzederse, düşünmez ölümünü.

İnanmış olsa bile ahirete gönülden,

Lakin yapmaz hazırlık öyle düşündüğünden.

Der ki: (Daha vakit var, bak şimdi rahatına.

Sonra hazırlanırsın ahiret hayatına.)

Bir kul da yakın görse ecel ve ölümünü,

Hep hazırlık yapmakla geçer gece ve günü.

Onun tek düşüncesi, ölüm ve ahirettir.

İşte bu, insan için en büyük saadettir.

Resulullah buyurdu Abdullah bin Ömer’e:

(Hazırlan, çok yakında öleceğine göre.)

Sabahleyin kalkınca, o gün akşama kadar,

Yaşıyacağım deme, çok yakında ölüm var.

Üsame hazretleri, satın alıp bir malı.

Dedi ki: (Bir ay sonra vereceğim parayı.)

Lakin vakıf olunca Resul bu meseleye,

Hemen buyurdular ki: (Şaşılır Üsame’ye.

Parayı bir ay sonra öderim demektedir,

Bu kadar uzun ömür ümit eylemektedir.

Şunu söyleyeyim ki size ben yemin ile,

Ne zaman gözlerimi yumacak olsam bile,

Henüz göz kapaklarım birbirine değmeden,

Vefat edeceğimi düşünürüm ben hemen.

Sonra da, gözlerimi açacak olsam dahi,

Yine aynı şekilde düşünürüm Vallahi.

Yani göz kapaklarım ayrılmamışken daha,

Hemen öleceğimi düşünürüm o ara.

Ve ne zaman ağzıma bir lokmacık ekmeği,

Alıp, düşünmediğim olmamıştır ölmeği.)

Buyurdu: (Ey insanlar, siz akıllı iseniz,

Dünyada, kendinizi  ölmüş kabul ediniz.

Yeminle söylerim ki, sizlere vâd olunan,

Bu ölüm gelecektir, kurtuluş yoktur ondan.)

Peygamber-i zişanın şöyleydi ki adeti,

Bozulsaydı, anında tazelerdi abdesti.

Ve hatta küçük abdest yapsaydı her ne zaman,

Teyemmüm alırlardı hemence arkasından.

(Su yakındır) denseydi, buyururdu Eshaba:

(Yaşıyabilir miyim suya kadar acaba?)

Birine buyurdu ki o Resul-i mücteba:

(Sen Cennete girmeyi ister misin acaba?)

(Evet ya Resulallah) dediğinde o kimse,

Buyurdu: (Kısa olsun emelin öyle ise.

Ölümü de yadından çıkarma, hatırla hep.

Ve her zaman Allah’tan eyle haya ve edep.

Evladım, asıl vatan ahirettir ki esas,

Bu uykudan ölümle uyanırlar cümle nas.)