ŞİİRLERLE MENKIBELER

İMÂN ve NAMAZ

 

1.Cild

  Kitap       Web

2.Cild

 

Peygamber (Aleyhisselâm) Efendimizin Hayatı

 

03 -

Peygamberler

04 -

Dört Büyük Halife

 

 

05 -

Eshâb-ı Kiram

06 -

Büyük İmâmlar

 

 

07 -

Anadolu Evliyâları

08 -

Buhara Evliyâları

 

 

09 -

Horasan Evliyâları

10 -

Rehber İnsanlar

 

11 -

Güzel Nasihatlar

12 -

İmân ve Namaz

04 - ÖLÜM ve AHİRET

08 - Ölüm Acısı Zordur

Ömer bin Abdül’aziz (Rahmetullahi Aleyh)

 

Ey aciz insan!

 

Ömer bin Abdül’aziz, mütevazı idi pek.

Yani hiç yoktu onda, kendisini beğenmek.

 

Hutbede gelse idi eğer böyle düşünce,

Yarıda keser idi o hutbeyi hemence.

 

Bu hal, yazı yazarken gelseydi bir kerecik,

Bırakıp o kağıdı, yırtardı hemencecik.

 

Hep derdi ki: (Ya Rabbi, senden af diliyorum.

Şu nefsimin şerrinden sana sığınıyorum.)

 

Bir mahzeni var idi, evde yerin altında.

Hep o yere girerdi gece karanlığında.

 

Ve boynuna, demirden bir zincir bağlıyordu.

Gece sabaha kadar, bu halde kalıyordu.

 

Allahü teâlânın korkusuyla, her gece,

Ağlayıp, gözlerinden yaş dökerdi öylece.

 

Bir sohbet esnasında şöyle dedi bir zaman:

(Ey sonu ölüm olan biçare, aciz insan!

 

Seni, fani dünyada aldatan nedir acep?

Zannediyor musun ki burada kalırsın hep?

 

Ölmeyecekmiş gibi bir his var hallerinde.

Yoksa ölmemek için, senet mi var elinde?

 

Ölüm, her gün birine gelmektedir akıbet.

Buna mani olmaya, kimde var güç ve kuvvet?

 

Ölüm uyandırmadan uyan ki bu gafletten,

Zira ecel gelince, uyanacaksın zaten.

 

Rüyada nimetlere kavuşan insan gibi,

Bu dünya zevklerine kaptırmışsın kendini.

 

Bu geçici zevklere aldanarak ey insan!

Şu kıymetli ömrünü, boş yere etme ziyan.

 

Küçük, basit işlerle hergün uğraşıyorsun.

Hatta hayvanlar gibi, gayesiz yaşıyorsun.

 

Gündüzlerin gaflet ve günahlarla geçiyor.

Gecen ise, uykuyla ziyan olup gidiyor.

 

Halbuki sen sorumsuz ve başıboş değilsin.

Yaptığın her amelden, hesaba çekilirsin.

 

Senin bir Sahibin ve Onun emirleri var.

Halis kul, Sahibinin emirlerini yapar.

 

Geçmiş, hem de gelecek bilcümle insan ve cin,

Yarın mahşer yerinde toplanır hesap için.

 

Orada kurulur bir adalet terazisi.

Tartılır her insanın sevap ve seyyiesi.

 

O mahkemenin adı mahkeme-i kübradır.

Onun tek hakimi de Allahü teâlâdır.

 

Ahiret, korkunç gündür, yürekleri parçalar.

O gün anne babalar, evlatlarından kaçar.

 

O ahiret gününün dehşet ve şiddetinden,

Kaçar yine bir kardeş, diğer kardeşlerinden.

 

Hatta titrer o günde, melekler, Peygamberler.

Düşürür çocuğunu, çok hamile anneler.)

Bir Önceki Sayfaya GiderBu Kitabın Ana Sayfasına GiderBir Sonraki Sayfaya Gider

Abdüllatif Uyan