ŞİİRLERLE MENKIBELER

İMÂN ve NAMAZ

 

1.Cild

  Kitap       Web

2.Cild

 

Peygamber (Aleyhisselâm) Efendimizin Hayatı

 

03 -

Peygamberler

04 -

Dört Büyük Halife

 

 

05 -

Eshâb-ı Kiram

06 -

Büyük İmâmlar

 

 

07 -

Anadolu Evliyâları

08 -

Buhara Evliyâları

 

 

09 -

Horasan Evliyâları

10 -

Rehber İnsanlar

 

11 -

Güzel Nasihatlar

12 -

İmân ve Namaz

04 - ÖLÜM ve AHİRET

08 - Ölüm Acısı Zordur

Ömer bin Abdül’aziz (Rahmetullahi Aleyh)

 

Son Cuma hutbesi

 

Son Cuma hutbesinde bu mübarek veli zat,

Şöyle buyurmuştu ki, (Ey muhterem cemaat!

 

Yarın mahşer gününde, korkusuzluk, emniyet,

İçinde bulunmayı istiyorsanız şayet,

 

Ve yine Cehennemden kurtulabilmek için,

Bu günden çaresine bakın elbet bu işin.

 

Burada çok korkun ki Allahü teâlâdan,

Kurtuluş mümkün olsun ahirette azaptan.

 

Bu geçici dünyayı, sonsuzluk âlemine,

Tercih edip kanmayın nefsin hiylelerine.

 

Bu ömür sermayesi günahla geçerse hep,

Kul, yarın Sahibine ne cevap verir acep?

 

Hergün birer ikişer ölenler görüyoruz.

Onları, elimizle götürüp gömüyoruz.

 

Kara toprak altında, tek ve tenha olarak,

Yatıyorlar kefenle, ne yastık var, ne yatak.

 

Ölümün acısını duyan o fanilerin,

Halleri, ne acı bir ibrettir bizler için.

 

Zira sevdiklerinden, birden ayrılmışlardır.

Hiç tanımadıkları bir yere varmışlardır.

 

Uyanmışlar ise de orada bu gafletten,

Yok artık bir faydası, iş işten geçmiş hepten.

 

Telafi imkanı da yoktur artık o yerde.

Acı azap olunur onlara kabirlerde.

 

Bu dünya hayatında uyansalardı şayet,

Olmazdı onlar için bu pişmanlık, nedamet.

 

Naz ve niyaz içinde yaşarken bu dünyada,

Şimdi acı azaplar görüyorlar orada.

 

Bırakıp gittikleri paranın, mal ve mülkün,

Hiçbir faidesini görmezler onlar o gün.

 

Zerre kadar da olsa bir iyilik, bir taat,

Yaptılarsa, onlardan beklerler bir menfaat.

 

Bu düşünmeğe değer hal var iken her zaman,

Yine ibret almaz mı bunlardan gafil insan?

 

Sanmayın nasihate yok benim ihtiyacım.

Nasihate, ben sizden daha fazla muhtacım.

 

Allahü teâlânın yüce kitabı olan,

Bu Kur’an-ı kerimi kendine rehber yapan,

 

Ve Resul-i zişanı örnek alan kendine,

Kavuşur ahirette Cennet nimetlerine.

 

Ey muhterem cemaat, işlenen her günahın,

Her biri, Cehennemde bir ateş olur yarın.

 

Yapılan her iyilik, hayır ve ibadet de,

Herbiri, birer nimet olacaktır Cennette.)

 

Ömer bin Abdül’aziz söyledi bu sözleri.

Daha sonra ağlayıp, yaşla doldu gözleri.

 

Bu, son hutbesi idi, hem de en son nasihat.

Fazla zaman geçmeden, eyledi Hakka vuslat.

Bir Önceki Sayfaya GiderBu Kitabın Ana Sayfasına GiderBir Sonraki Sayfaya Gider

Abdüllatif Uyan