ŞİİRLERLE MENKIBELER

İMÂN ve NAMAZ

 

1.Cild

  Kitap       Web

2.Cild

 

Peygamber (Aleyhisselâm) Efendimizin Hayatı

 

03 -

Peygamberler

04 -

Dört Büyük Halife

 

 

05 -

Eshâb-ı Kiram

06 -

Büyük İmâmlar

 

 

07 -

Anadolu Evliyâları

08 -

Buhara Evliyâları

 

 

09 -

Horasan Evliyâları

10 -

Rehber İnsanlar

 

11 -

Güzel Nasihatlar

12 -

İmân ve Namaz

04 - ÖLÜM ve AHİRET

04 - Ahiret Var, Hesap Var

Ebu Bekr Ebheri (Rahmetullahi Aleyh)

Onuncu yüzyılda Horasan bölgesinde yetişen velîlerden. İsmi, Abdullah bin Tâhir bin Hâtim et-Tâî, künyesi Ebû Bekr'dir. Ebherî nisbesiyle meşhur olmuştur. Doğum yeri ve târihi bilinmemektedir. 941 (H.330) senesinde vefât etti. 

 

Ahiret var, hesap var

 

Bu zat buyuruyor ki: (Bu dünya sanki hayal.

Yakında ahirete edeceğiz irtihal.

 

Zira ecel, kimseye vakit bildirmemiştir. 

Yani erken veya geç gelirim dememiştir.

 

Nefesler sayılıdır, tükenir bir gün elbet.

Huzur-u ilahiye çıkacağız akıbet.

 

Seri-ül hisabtır ki Hak teâlâ hem dahi,

Gayet çabuk görülür hesabımız Vallahi.

 

Hayat, öldükten sonra başlıyor, bu bir gerçek.

Dünya, sanki rüyadır, bir gün elbet bitecek.

 

Hiç gaflete gelip de aldanmayın ki sakın,

Yoksa, mahşer gününde pişmanlık olur yarın.

 

Nitekim Resulullah hadiste buyurdular:

(İnsanlar uykudadır, ölünce uyanırlar.)

 

(Eyvah!) der çoğu insan uyanınca, ne var ki,

İş bitmiş, olan olmuş, çaresi bulunmaz ki.

 

Ölmeden uyanmaya bakalım ki bu günde,

Pişmanlık duymayalım yarın mahşer gününde.)

 

Yine bir sohbetinde buyurdu: (Ey insanlar!

Gaflete gelmeyin ki, ahiret var, hesap var.

 

Nasıl akşam olunca, bugün bitti diyorsun,

Ve yatıp, ertesi gün tekrar uyanıyorsun,

 

Öyle gün gelecek ki,  belki de çok yakında,

Dünya bitmiş olacak o günün hitamında.

 

Ve nasıl ki her sabah, uyanırsın gün be gün,

Bakarsın ki dün bitmiş, başlamış yeni  bir gün.

 

Dirilip kalkacaksın kabirden de akıbet.

Görürsün dünya bitmiş ve başlamış ahiret.

 

Her ne ki işlemişsen dünyada haram, günah,

Hepsinin hesabını soracak senden Allah.

 

O gün mühür vurulur lisanına, ağzına.

Sonra (Konuş!) denilir cümle a’zalarına.

 

Gözün, elin, ayağın, her şeyi beyan eder.

Yer gök, zemin ve zaman, hep şahitlik ederler.

 

Ey insan, öyle çetin günler var ki önünde,

Analar, evladından kaçacaktır o günde.

 

Hazırlık yapacakken o gün için durmadan,

Ne ahmaktır, dünyaya düşkün olup aldanan.

 

Yarın bu hakikatler olunca aşikâre,

Pişman olunur ama, bulunamaz bir çare.

 

Bu dünya, ahiretin tarlasıdır esasen.

Yani tohum ekecek bir yerdir dünya zaten.

 

Burda tohumlarını ekmeyip de yiyenler,

Ve bundan, kat kat meyve elde edemeyenler,

 

Ne kadar talihsiz ve ne kadar da ahmaktır.

Bu, kıyamet gününde elleri boş kalmaktır.

 

Bu kısacık zamanda yapılan taatlara,

Yarın, sonsuz nimetler verecek Hak teâlâ.)

Bir Önceki Sayfaya GiderBu Kitabın Ana Sayfasına GiderBir Sonraki Sayfaya Gider

Abdüllatif Uyan