|
02 - İMAN NİMETİ
09 - Küfr-i Hükmü Olan
Şeyler
Muhammed Hadimi
(Rahmetullahi Aleyh)
Küfr-i hükmi -17
Her kim, Resulullahtan
eğer yüz çevirirse,
Başkasını, Resulden daha
büyük bilirse,
Bu hali, onun için gayet
tehlikelidir.
Yani bu, küfür olup,
imanını yitirir.
Hazret-i Ali’yi de, yine
Resulullahtan,
Üstün gören bir kimse,
düşmüştür küfre o an.
Yani Resulullahın
sevgisini, bir kimse,
Hiç araya katmadan, yalnız
onu severse,
Bu, Resulü bırakıp, ona
yüz çevirmektir.
Böyle yapan, mazallah
küfre girmiş demektir.
(Allahü teâlâ'nın
Resulünün dinine,
İhtiyaç yoktur) demek,
küfürdür elbet yine.
Yine, (Fiillerinde, tesiri
yoktur kulun.)
Diye kim inanırsa, imanı
gider onun.
Küfre sebep olacak bir söz
veya bir işi,
Bile bile yapar ve söyler
ise bir kişi,
Bunu, isteği ile, yani
cebr olunmadan,
Şaka dahi söylerse, imanı
gider o an.
Tövbe için, yetişmez
şehadeti söylemek.
Lazımdır o şeyden de,
ayrıca tövbe etmek.
Yani hangi kapıdan çıktı
ise o eğer,
Yine aynı kapıdan girmesi
icab eder.
Bir şeyin, küfre sebep
olduğunu bilmemek,
Özür değil, çok büyük
günahtır, bilmek gerek.
Çünkü islamiyet’in temeli,
üç esastır.
Bunlar da ilim, amel,
üçüncüsü ihlastır.
Bir kâfir, kelime-i
tevhidi söylemekle,
Şerefleniyor ise nasıl
iman etmekle,
Mümin de, küfrü mucip
söylerse bir söz eğer,
Bu bir kelime ile,
mazallah küfre düşer.
Yine bir müslümanın, bir
söz veya işinde,
Yüz çeşit mana olup,
bunların da içinde,
İmanlı olduğunu gösterse
tek birisi,
Lakin küfrü bildirse,
doksan dokuz tanesi,
Müslüman olduğunu
söylemelidir yine.
Çünkü hep hüsn-ü zanla
bakmalıdır mümine.
Yalnız mümin olana, böyle
hüküm verilir.
Müslüman olmayanlar, bu
hükümden beridir.
Son nefeste imansız
gitmeye sebep olan,
Şeylerden de sakınmak
lazımdır yine her an.
Mesela imanını, ehl-i
sünnet üzere,
Düzeltmesi lazımdır
müslümanın bir kere.
Sonra da, öğrenerek hemen
ilmihalini,
Buna uydurmalıdır,
muhakkak her halini.
İmansız ölmekten de
korkmalı ki her zaman,
Yoksa küfür üzere ölebilir
her insan.
Beş vakit namazını,
vaktinde kılmak dahi,
İmanla ölmek için, bir
sebeptir en iyi.
|