|
02 - İMAN NİMETİ
09 - Küfr-i Hükmü Olan
Şeyler
Muhammed Hadimi
(Rahmetullahi Aleyh)
Küfr-i
hükmi -7
Kim (Allah, gökte benim
şahidimdir) der ise,
Kaybeder imanını, bu söz
ile o kimse.
Zira bu söz, Allah'a mekan
isnad etmektir.
Halbuki Hak teâlâ,
mekandan münezzehtir.
(Allah baba) diyenin,
imanı gider yine.
Çok dikkat etmelidir
müslüman, sözlerine.
(Peygamber siyah idi)
derse hem biri eğer,
O dahi, bu sözüyle imanını
kaybeder.
Siyah kedi köpeği, (Arap
Arap!) diyerek,
Çağırmak, çok çirkindir,
sakınmak lazımdır pek.
Kim, (Rızık Allah'tandır,
ve lakin kuldan dahi,
Hareket lazım) derse, şirk
olur bu söz dahi.
Kulun hareketi de, zira
hep Allah'tandır.
O, kuvvet vermedikçe, kul
elbet aciz kalır.
Yine, (Nasrani olmak,
yeğdir yahudilik’ten.)
Diyen, küfre girer ve
imanı gider hemen.
(Yahudi, nasrani’den
şerlidir) demelidir.
Mümin, konuşmasına çok
dikkat etmelidir.
Ve yine, (Kâfir olmak,
hiyanet eylemekten,
İyidir) demek dahi,
küfürdür bu sebepten.
Kim derse, (İlim ile,
âlim’le ne işim var?)
Veyahut (Âlimlerin sözü ne
işe yarar?)
Ve yahut bir fetvayı yere
atarsa eğer,
Böyle yapan bir kimse,
imanını kaybeder.
Bir kimse, küfre sebep
olan bir şey söylese,
Duyanlardan biri de, bu
sözüne gülerse,
Onun o gülmesinde, zaruret
yoksa eğer,
Söyleyen de, gülen de,
mazallah küfre girer.
(Evliyanın ruhları hep
hazırdır, bilirler.)
Demek dahi küfr olup,
söyleyen küfre girer.
Çünkü Hak teâlâdır her
zaman hazır olan.
Evliyanın ruhları, hazır
olmaz her zaman.
Onlar, anıldıkları yerde
hazır olurlar.
Daha önce ve sonra, o
yerlerde yokturlar.
Kim ki, (İslamiyet’i
bilmem veya istemem.)
Der ise, küfre girip,
imanı gider hemen.
(Adem aleyhisselam, buğday
yemese idi,
Biz günahkâr olmazdık) der
ise eğer biri,
Bu söz, bir Peygamberi
küçültmek olduğundan,
Bunu diyen kimsenin, imanı
gider o an.
Ve yine bir müslüman,
küçük günah işlese,
Biri de onu görüp, (Hemen
tövbe et!) dese.
O da, (Tövbe edecek ne
yaptım?) derse eğer,
O, günahı hafife alır ki,
küfre girer.
Zira islamiyet’in her
hükmü kıymetlidir.
Birini hafif gören,
imanını yitirir.
|
