02 - İMAN NİMETİ

09 - Küfr-i Hükmü Olan Şeyler

Muhammed Hadimi (Rahmetullahi Aleyh) 

Büyük velî, fıkıh ve tasavvuf âlimi. İsmi, Muhammed bin Mustafa, künyesi Mevlânâ Ebû Saîd'dir. 1701 (H.1113) senesinde Konya'nın Hâdim kasabasında doğdu.

Mevlânâ Ebû Saîd Muhammed Hâdimî'nin dedeleri Buhârâlıdır. Dedelerinden Hüsâmeddîn Efendi, Buhârâ'nın tanınmış asîl âilelerinden olup, âlim ve velî bir zâttı. Anadolu'ya gelerek, Hâdim kasabasında yerleşti. Muhammed Hâdimî'nin babası Fahr-er-Rûm (Rûm diyârının seçilmişi, herkesin onunla övündüğü) nâmıyla meşhûr Kara Hacı Mustafa Efendidir. Mustafa Efendi, tanınmış âlimlerdendi.

Muhammed Hâdimî hazretleri, 1762 (H.1176) senesinde Hâdim'de, son hastalığına yakalanmıştı. Çocuklarını, talebelerini ve dostlarını çağırıp herbiriyle helallaşıp, vedâlaştı. Çocuklarına ve talebelerine vasiyetini bildirdikten sonra; "Vefât ettiğimde, daha önce vasiyet edip anlaştığım kimse gelene kadar beni soyup gaslimi yapmayın." buyurdu. O gece sabaha karşı, talebelerinin Yâsîn-i şerîf kırâatları arasında mübârek rûhunu teslim eyledi. Kuşluk vakti sıralarında daha önce anlaştığı Trabzonlu Hacı Mehmed Efendi gelip, gasil, techîz ve tekfîn işlerini yaptı. Kabrini babası Mustafa Efendinin yanında kazdırdı ve oraya defni yapıldı. Âşıkları, uzak yakın yerlerden gelerek kabrini ziyâret etmektedir.

Küfr-i hükmi -1

Dinin küfür saydığı sözleri söyleyenin,

Yahut küfür sayılan işi icra edenin,

Kalbinde tasdik olup, (inanıyorum) dese,

Yine imanı gidip, küfre düşer o kimse.

Mesela, (Hak teâlâ, Arş'dan veya göklerden,

Bize bakıyor) demek, küfürdür bu sebepten.

Yine, (Filan müslüman, benim nazarımda, bir,

Yahudiden farksızdır) diyen de, olur kâfir.

Yalan olan bir söze, eğer ki, (Bu, doğrudur.

Allah dahi biliyor) derse, bu, küfür olur.

Melekleri veyahut Kur'anı tahkir etmek,

Küfr olur, hem Kur'anın bir harfini küçültmek.

Yine, çalgı çalarak Kur'an tilaveti de,

Asla caiz olmayıp, küfür olur elbette.

Hakiki Tevrat ile İncil'e inanmamak,

Kötülemek de yine, küfür olur muhakkak.

Yine, Peygamberleri tahkir etmeye varan,

Söz söyleyenin dahi, imanı gider o an.

Kur'anda isimleri geçen Peygamberlerden,

Birine inanmamak, küfr olur yine hemen.

Çok iyilik yapana, (Peygamberden iyidir.)

Diyen dahi, mazallah, imanını yitirir.

Peygamber olduğunu söylese biri şayet,

O ve inananlar da, girerler küfre elbet.

Ahirette olacak şeyler ile istihza,

Yani alay etmek de, küfürdür yine keza.

Kabir ve kıyamette olacağı bilinen,

Azaba, (akla, fenne hiç uygun değil) diyen,

Yani aklın ve fennin ardına sığınarak,

Bunları inkâr eden, küfre düşer muhakkak.

Hak teâlâ Cennette, elbet görülecektir.

Bunu inkâr eden de, küfre düştü demektir.

Yine, (Fen bilgileri, islami bilgilerden,

Hayırlıdır) diyenin, imanı gider hemen.

Yine, (Namaz kılsam da, hiç kılmasam da, birdir.)

Diyen de küfre girip, imanını yitirir.

(Zekat vermem) demek de, alamet-i küfürdür.

Bu söz de, söyleyenin imanını götürür.

(Keşke helal olsaydı faiz ile zulmetmek.)

Demek de küfürdür ki, bundan da kaçmak gerek.

Haramdan olan malı vererek bir fakire,

Bundan sevap bekleyen kimse de, girer küfre.

Haram'dan olduğunu bile bile o fakir,

Verene, hayır dua ederse, olur kâfir.

Ve meşhur sünnetlerden birini beğenmemek,

Küfr olur ki, bu gibi hallerden kaçmak gerek.