02 - İMAN NİMETİ

03 - Önünü İlikle de Geç

Abdülaziz Dirini (Rahmetullahi Aleyh) 

İmanla ölmek için

Bu zat buyuruyor ki: (Bir gevşeklik ve gaflet,

İçinde yaşıyorlar insanlar bu gün, hayret!

Uyanmamız lazımdır acele bu gafletten.

Yoksa, olmaz kurtuluş ebedi felaketten.

İbadetten kaçmanın, iki sebebi vardır.

Biri, islamiyet’e kesin inanmamaktır.

İkincisi, islama inansa da faraza,

Pek önem vermemektir emirlere, farzlara.

Yani bu emirleri, mevki sahibi olan,

Kimselerin emrinden, hafif görür çok insan.

Her iki sebeple de ibadetten kaçınmak,

Mümine yakışmayan kötü bir haldir ancak.

Zira iman etmenin işareti, bir tektir.

O da, ibadetleri yerine getirmektir.

Nitekim Resulullah, açıkça, tekrar tekrar,

O sonsuz azapları bildiriyor aşikâr.

O, sadık ve emindir, söylemez asla yalan.

O, hak söyleyicidir, doğru söyler her zaman.

Şimdi bazı insanlar, Ona inanmıyorlar.

Yahut inansalar da, hiç önem vermiyorlar.

O halde o Resule, bir yalancıya olan,

Güven dahi olmazsa, nasıl olur o iman?

(İmanım vardır) demek, insanı kurtaramaz.

Dinin emirlerine uymak da lazım esas.

Öyleyse ey müslüman, eyle hemen istiğfar.

Şehadeti söyleyip, iman et şimdi tekrar.)

Biri ona sordu ki: (İman ile dünyadan,

Gitmek için, acaba ne yapmalı müslüman?)

Buyurdu: (Bunun yolu, en son Allah demektir.

Son söz Allah olmazsa, o zaman felakettir.)

Adam bunu öğrenip, gidiyorken evine,

Çağırdı o adamı yanına tekrar yine.

Buyurdu ki: (Evladım, öğrendin cevabını.

Ne zaman anacaksın peki Allah adını?)

Dedi ki: (Son nefesim gelince, işte o an,

Hemen Allah demeye başlarım ben o zaman.)

Buyurdu: (Ne zamandır o dediğin son nefes?)

Dedi: (Allah’tan başka, onu kimse bilemez.)

Buyurdu: (Şu anda da gelebilir mi yani?)

Dedi: (Hiç belli olmaz, çok zaman gelir ani.)

Buyurdu: (Şimdi ecel gelebilir diyorsun.

Niçin Allah demeyi, sona bırakıyorsun?

Şimdiden acele et, an Rabbinin adını.

Belki ölebilirsin, ne beklersin yarını?

Ecel, öyle aniden gelebilir ki evlat,

Bir kez Allah demeye bulunmaz belki fırsat.

Öyleyse sen şimdiden başla Allah demeye.

Belki olmaz zamanın, son anda söylemeye.)