ŞİİRLERLE MENKIBELER

İMÂN ve NAMAZ

 

1.Cild

  Kitap       Web

2.Cild

 

Peygamber (Aleyhisselâm) Efendimizin Hayatı

 

03 -

Peygamberler

04 -

Dört Büyük Halife

 

 

05 -

Eshâb-ı Kiram

06 -

Büyük İmâmlar

 

 

07 -

Anadolu Evliyâları

08 -

Buhara Evliyâları

 

 

09 -

Horasan Evliyâları

10 -

Rehber İnsanlar

 

11 -

Güzel Nasihatlar

12 -

İmân ve Namaz

02 - İMAN NİMETİ

02 - Doğru İmanın Alameti

Abdülvehhab-ı Mısri (Rahmetullahi Aleyh) 

Kalbinde zerre kadar (iman) bulunan bir kimse, Cehennemde sonsuz kalmıyacak, rahmet-i ilahiyyeye kavuşarak Cennete girecektir. (Kelam-ı kibar)

 

İnsanın şerefi

 

Bu zat buyuruyor ki: (Şudur ki bir müslüman,

Elinden ve dilinden, kimseye gelmez ziyan.

 

Bir insanın şerefi, İnançta, imandadır.

Yani bütün üstünlük, imanı olandadır.

 

Çünkü o, bağlanmıştır Allah ve Resulüne.

Bir mesuliyet taşır mahlukatın hepsine.

 

Birine, bir fenalık düşünse de o bilfarz,

Kalbindeki o iman, mani olur, yaptırmaz.

 

La teşbih bir köpeğin tasması varsa şayet,

Ondan, hiçbir insana, bir zarar gelmez elbet.

 

Lakin yoksa tasması, o, sahipsiz demektir.

İmansız olanlar da buna benzemektedir.

 

Sahipsiz bir köpeğin, her an ne yapacağı,

Belli olmaz ne zaman, kime saldıracağı.

 

Bunun gibi imanı olmayan kimseler de,

Zarar yapabilirler her insana, her yerde.

 

Halbuki şöyledir ki kâmil olan bir mümin,

Elinden ve dilinden, insanlar olur emin.)

 

Yine bir sohbetinde buyurdu ki: (İns ve cin,

Yaratıldı sadece ibadet etmek için. 

 

İbadet yapmaktan da maksat ve gaye asıl,

Tam, hakiki imana olmaktır sonra vasıl.

 

Bu hakiki imana kavuşabilmek için,

Nefsi iman etmesi lazımdır o kişinin.

 

Nefis inkâr ederken hasıl olan o iman,

İmanın suretidir, bulmamıştır itminan.

 

Yani hep devamdadır küfrüne nefis yine.

Hala düşmanlıktadır inatla Sahibine.

 

Eğer ki vazgeçerse nefis bu inadından,

Hakiki iman olup, hiç yok olmaz o iman.

 

O zaman, ameller de hakiki, gerçek olur.

Kul için, asıl maksat ve gaye, işte budur.

 

Çünkü buyuruyor ki Kitabında Rabbimiz:

(Ey iman sahipleri, gerçek iman ediniz!)

 

Yine bir sohbetinde buyurdu ki: (Bu devir,

Küfrün, bir sel misali aktığı bir devirdir.

 

Küfre girip girmemek zamanıdır bu zaman.

Küfürden çok korkarak yaşamalı müslüman.

 

Kim imansız ölmekten korkmuyor ise eğer,

O, imansız olarak ruhunu teslim eder.

 

Lalettayin, rastgele yaşamak, uygun değil.

Küfre düşürebilir kulu bir söz, bir fiil.

 

Mesela bir günaha, (Ne güzel!) dese insan,

Kaybeder imanını böyle söylediği an.

 

Mümin için, imanı, çok kıymetli servettir.

Çünkü sonsuz Cenneti temin eden sebeptir.

 

Onu korumak için, titremeli adeta.

Onunla nail olur çünkü sonsuz rahata.)

Bir Önceki Sayfaya GiderBu Kitabın Ana Sayfasına GiderBir Sonraki Sayfaya Gider

Abdüllatif Uyan