02 - İMAN NİMETİ

02 - Doğru İmanın Alameti

Abdülvehhab-ı Mısri (Rahmetullahi Aleyh) 

Mümine hüsn-ü zan edilir

Bu zat buyuruyor ki, (İtikat ve ameli,

Bozuk olanlar ile, asla görüşmemeli.

Bid’at sahipleriyle olmayın ki arkadaş,

Sizi de felakete sürükler yavaş yavaş.

Kendisini şeyh diye tanıtırsa bir kimse,

Velakin yaşayışı, dine uygun değilse,

Hiç ona yakın olma, yakınsan ayrıl hemen.

Hatta kaç o kimsenin bulunduğu beldeden.

Zira o, çok sinsi bir hırsızdır, ondan çekin. 

Dinini, imanını çalar o zira senin.

O kişi, gösterse de binbir türlü keramet,

Şeytanın tuzağına düşürür seni elbet.

Böyle sahtekârlarla, olma sakın arkadaş.

Arslandan kaçar gibi, yanlarından uzaklaş.

Kim ki, islamiyet’e uymuyorsa ihlasla,

Onu, Allah adamı sanmayınız siz asla.

Zahid gibi görünüp, âlim de olsa namı,

İslama uymadıkça, olmaz Allah adamı.)

Buyurdu: (Günahların en çirkini, küfürdür.

Yani imansız olan, her kötüden kötüdür.

İmanı olmayanlar, yapsa da çok hasenat,

Göremez ahirette bir ecir ve mükafat.

Günahları işlemek, ruhları hasta eder.

Bu hastalık artarsa, o ruh ölür bu sefer.

Ruhun ölmesi ise, imanı kaybetmektir.

Ruhu ölen bir kimse, küfre düştü demektir.

İmanı olmayanın, (kalbim temiz) demesi,

Boş laf olup, aldatır kendini ve herkesi.

Çünkü ölmüş olan kalp, temizlikten mahrumdur.

Kalpler, ancak imanla nurlu ve temiz olur.)

Buyurdu: (Günahların en başında, şirk gelir.

Bu da, Hak teâlâya ortak koşmak demektir.

Allahü teâlâdan başkasına, kim eğer,

(Yaratıcı) der ise, mazallah küfre girer

Çünkü yoktan yaratmak, sırf Allah’a mahsustur.

Bunu, insanlar için kullanmak, çirkin olur.

Yine bir müslümanın, bir söz veya işinde,

Yüz çeşit mana olup, bunların da içinde,

İmanlı olduğunu gösterse tek birisi,

Lakin küfrü bildirse doksan dokuz tanesi,

Müslüman olduğunu söylemelidir yine.

Çünkü hep hüsn-ü zanla bakmalıdır mümine.

Yalnız mümin olana böyle hüküm verilir.

Müslüman olmayanlar, buna layık değildir.

Son nefeste imansız gitmeye sebep olan,

Sözlerden de sakınmak lazımdır yine her an.

Velhasıl imanını, ehl-i sünnet üzere,

Düzeltmesi lazımdır her müslüman ilk kere.)