|
01 - HARAMDAN KAÇMAK
09 - Hiç Ağlamamak İçin
Ahmet bin Mesruk (Rahmetullahi Aleyh)
On liralık
elbisenin bir lirası haram olsa, o elbise ile
kılınan namaz kabul olmaz. (Hadis-i
şerif)
Yazık bana, vah bana!
Allah adamlarından olan bu
mübarek zat,
Bir gün, Hak teâlâya şöyle
etti münacat:
(Yazık bana, vah bana, ne
zordur benim işim.
Ben, bu kadar günahı nasıl
da işlemişim?
Halbuki ben bunları
işlerken utanmadan,
Bana, Rabbin nimeti
yağıyordu durmadan.
Beni fena aldattı
günahların lezzeti.
Şimdi gitti o lezzet,
kaldı mesuliyeti.
Bir anlık zevkler idi,
kayboldu şimdi ancak.
Günah mesuliyeti asla
kaybolmayacak.
Zira kayda geçtiler hep
amel defterime.
Bunun için vah bana, vah
şu kötü halime.
Ne yazık, nefse uydum,
düşünmedim Rabbimi.
Günah pislikleriyle hep
kararttım kalbimi.
Ben ölümden kaçarım,
unutmaz ecel beni.
Ensemde hissederim her an
onun elini.
Yazık bana, var iken bu
kadar çok günahım,
Nasıl
tövbe etmeden duruyorum Allah’ım?
Mahşer günü, yüzüme
bakmazsa eğer Allah,
Ne olur benim halim, şu
garip halime vah!
O gün şahit olunca,
ayaklarım, ellerim,
Rabbimin huzurunda, ne
hallere girerim?
Ey nefsim, unutmazsın
kendi isteklerini.
Lakin hep unutursun Rabbin
emirlerini.
Günah, haram demeden
erersin her arzuna.
Yarın, nasıl çıkarsın Rabbinin huzuruna?
Ey nefsim, istersin ki,
sıkıntıya girmeden,
Cennet nimetlerine eresin
ebediyen.
Anında yaparsın da her
istek, arzunu hep,
Tövbeyi, ne özürle
geciktirirsin acep?
Sonra bakıyorum ki,
sıhhatin bozulsa az,
Ölümü, sırf o zaman
hatırlarsın, bu olmaz.
Sıhhatli anlarında niçin
gaflet edersin?
Ölüm, sıhhatli iken gelmez
mi zannedersin?
Niçin namazlarını kılarsın
gaflet ile?
Halbuki o namazın son
namazdı belki de.
Öyle ise ey nefsim, uyan
da kendine gel.
Zira bil ki insana ani
gelir hep ecel.)
Bir gün de buyurdu ki:
(Şaşarım şu insana.
Korkmadan isyan eder kendi
Yaradanına.
Şuna da şaşarım ki,
Cehennem vardır diyor,
Buna rağmen korkmadan her
günahı işliyor.
Şaşarım dünya fani diyen
şu insana ki,
Sarılmıştır dünyaya,
ayrılmayacak sanki.
Şaşarım şuna dahi, günah
işler malesef.
Yine de, bu haline üzülüp
etmez esef.
Yaşamasına rağmen islamın
haricinde,
Görürsün onu dahi yine
neşe içinde.)
|