01 - HARAMDAN KAÇMAK

07 - Hiç Günah İşleme ki...

Rükneddin-i Çeşti (Rahmetullahi Aleyh)

Her günah büyüktür

Bu zat bir sohbetinde buyurdu: (Kardeşlerim, 

Size, iki günahtan haber vermek isterim.

Hem bunlar şirk ve küfre yakındır ki o kadar,

Sanki aralarında, bulunur ince bir zar.

Biri kibir bunların, sihirdir ötekisi.

Yok, günahlar içinde daha tehlikelisi.

Kibir, öyle büyük bir beladır ki, mazallah,

Kibirli olanlara, düşmandır bizzat Allah.

Eğer ki kibirli ve gururluysa bir kişi,

Temizler bunu ancak Cehennemin ateşi.)

Derdi ki: (Bir günahı işlerse bir müslüman,

Derhal tövbe eyleyip, geçirmesin hiç zaman.

Eğer ki şartlarına edilirse riayet,

Hak teâlâ o kulu, eder af ve mağfiret.

Öyle üzülmeli ki hem de günah sahibi,

Ağlayıp, yaş akmalı gözünden ırmak gibi.

Günahlar, büyük, küçük diye ayrılırsa da,

Yine hepsi büyüktür, günah küçük olsa da.

Çünkü günah, Allah’a karşı isyan etmektir.

Bir kulun, Sahibine isyanı ne demektir?

Mümin, her günahını çok büyültür gözünde.

Asılmış bir dağ gibi görür başı üstünde.

Hatta tek bir kıl ile duruyor onu sanır.

Ve her an düşebilir olduğuna inanır.

Münafık, ehemmiyet vermez hiç günahına.

Günah büyük olsa da, pek küçük gelir ona.

Burnunun üzerine konmuş sanki bir sinek.

Elini kaldırırsa, hemen uçup gidecek.)

Bir gün, yeni ve temiz elbise giyerekten,

Cuma namazı için, acele çıktı evden.

Bir kadın da vardı ki o mahallede yine,

Düşmanlık besliyordu Hakkın bu velisine.

Çamaşır yıkamıştı evde sabah erkenden.

Kirli ve pis sularla doluydu hem de leğen.

Birikmiş pis suları, bilerek büyük fırsat,

Tam kapının önünden geçerken bu büyük zat,

Devirdi o leğeni başından aşağıya.

Yoktu hiç kendisinde çünkü edep ve haya.

Islandı pis sularla o velinin her yeri.

Ve kirlendi tamamen temiz elbiseleri.

Başını kaldırıp da bakmadı (Bu kim?) diye.

Evine gitmek için, hemen döndü geriye.

Hem de, kendi kendine düşündü ki o hatta:

(Demek ki, işlemişim ben bir günah ve hata.

Eğer ben etmeseydim Rabbime günah, isyan,

O da, bu hakareti yapmazdı bana şu an.

O halde, ben kendimi düzelteyim) diyerek,

Tövbe istiğfar etti gözyaşları dökerek.)