|
01 - HARAMDAN KAÇMAK
04 - Allah'tan Kork
Abdurrahman Tafzunci (Rahmetullahi Aleyh)
Meşhûr velîlerden. Künyesi
Ebû Muhammed'dir. Tafsûnc veya Tagsûnc denilen yerde yerleştiği için Tafsuncî
nisbesi ile meşhur oldu. Tafsûnc Bağdâd'a bağlı ve Dicle kıyısında bir
beldenin adıdır. Doğumu ve nesebi hakkında kaynaklarda bilgi yoktur.
Abdülkâdir Geylânî hazretlerinin talebesidir. 1115 (H.550) senesinden önce
hocası Abdülkâdir Geylânî'nin sağlığında vefât etti. Kabri Tafsûnc'da olup
ziyâret yeridir.
Allah için
yapılan cihatta düşmanı gizleyen, Allah
korkusundan ağlayan ve harama bakmayan gözler,
kıyamette Cehennem ateşini görmeyeceklerdir. (Hadis-i şerif)
Allah’tan kork
Bu zat Hak teâlâdan pek
fazla korkuyordu.
Herkese de bu yolda
nasihat ediyordu.
Derdi ki: (İşleyip de bir
günahı bilerek,
Sonra
uygun olur mu affolmayı beklemek?
Günah, ateş gibidir diye
bilen bir insan,
Rabbine, bile bile eder mi
günah, isyan?)
Bir gün yine bir gence
buyurdu: (Kork Allah’tan.
Her günahı ateş bil, hiç
ayrılma takvadan.
Herkesin tadacağı, çare
bulamadığı,
Ölüm için, şimdiden iyi
yap hazırlığı.
Aksi halde üzülür ve eyvah
dersin, fakat,
O gün sana kimseden
erişmez bir menfaat.
İyi insan odur ki, takva
üzre olur hep.
Süslemiştir o kulu tevazu,
haya, edep.
Yaptığı günahları düşünür
ince ince.
Bunların affı için, tövbe
eder gün gece.
Öyle kaplamıştır ki bu
günah derdi onu,
Düşünemez gayrinin günah
ve kusurunu.
O, devamlı bakarak günah
ve kusuruna,
Der
ki: (Nasıl çıkarım Allah’ın huzuruna?)
Allah korkusu ile ağlar,
inler ve titrer.
Ahiret hesabını, o kendine
dert eder.
O, her bir a’zasını, korur
günah yapmaktan.
Zira çok korkmaktadır
Cehennemde yanmaktan.)
Derdi ki: (Bir insanın,
heva ve hevesine,
Uyarak iş yapması,
zulümdür kendisine.
İşlediği günahı küçük
görse o şayet,
Olamaz onun için bundan
büyük felaket.
Kim Allah korkusundan
işlerse bu gün günah,
Cehenneme atılır ahirette
mazallah.
Ateş deyip geçmeyin,
düşünün bunu biraz.
Cehennem ateşine dayanmak
mümkün olmaz.
Mümin, iyi öğrenir, önce
ilmihalini,
Sonra da buna göre
düzeltir her halini.
Eğer günah işlerse,
üzülür, kalbi yanar.
Unutmaz o günahı ta
ölünceye kadar.
(Ben Rabbime nasıl da
karşı geldim?) diyerek,
Pişman olur ve ağlar göz
yaşları dökerek.
Çeker ki gün ve gece
kendisini hesaba,
Düşmesin ahirette
Cehenneme, azaba.
Büyükler buyurur ki,
haram, ateş gibidir.
Cehennemin ateşi, hele çok
şiddetlidir.
Haram şey konuşursan, ateş
yemiş olursun.
Haram yersen, mideni
ateşle doldurursun.
Harama uzanırsan,
dokunursun ateşe.
Ve ateşe basarsın gidersen
haram işe.
Bir harama bakarsan,
bilmiş ol ki o dahi,
Yarın bir ateş olup, yakar
seni Vallahi.)
|