ŞİİRLERLE MENKIBELER

GÜZEL NASİHATLAR

 

1.Cild

  Kitap       Web

2.Cild

 

Peygamber (Aleyhisselâm) Efendimizin Hayatı

 

03 -

Peygamberler

04 -

Dört Büyük Halife

 

 

05 -

Eshâb-ı Kiram

06 -

Büyük İmâmlar

 

 

07 -

Anadolu Evliyâları

08 -

Buhara Evliyâları

 

 

09 -

Horasan Evliyâları

10 -

Rehber İnsanlar

 

11 -

Güzel Nasihatlar

12 -

İmân ve Namaz

33 - İMANLA ÖLMEK İÇİN

Ölümü unutmayın

 

Ali Galib-i Vasfi, buyurdu ki: (Ey insan!

Rabbin feyiz nimeti, geliyor sana her an.

 

Dinli dinsiz herkese, bilcümle mahlukata,

Geliyor bu feyizler, bilmese de o hatta.

 

Zira her hücremizi, O çalıştırmaktadır.

İbadetin özü de Onu unutmamaktır.

 

Eskiden müslümanlar, günahtan korkuyordu.

Haram işlememeğe çok dikkat ediyordu.

 

Şimdi ise, her yerde (Küfür) tehlikesi var.

Haramlar, hüner gibi işleniyor aşikâr.

 

Halbuki bir harama (Ne güzel!) derse insan,

Mazallah kâfir olur böyle söylediği an.

 

Bir Allah adamına kavuşup, onu sevmek,

Çok büyük bir nimettir, herkese verilmez pek.)

 

Başka bir gün, methini yaptılar bir kişinin.

Buyurdu ki: (Kalbinde ne vardır ölüm için?)

 

Dediler ki: (Ölümden, bahsetmez hiç o kimse.)

Buyurdu: (İyi adam değildir öyle ise.)

 

Bir gün, Resulullaha sordu biri Ensar’dan:

(En akıllı kimlerdir acaba insanlardan?)

 

Buyurdu ki: (Ölümü, en çok yad edenlerdir.

Ve hazırlık yapmakta, acele edenlerdir.)

 

Bir veli buyurdu ki: (Kalbim sıkıldığında,

Ölümü hatırlayıp, rahatlarım anında.)

 

Ömer bin Abdülaziz, toplayıp âlimleri,

Ölüm ve ahiretten bahsederdi ekseri.

 

O kadar ağlardı ki sonra da kederinden,

Cenaze çıkmış gibi olurdu evlerinden.

 

Hasan-ı Basri dahi, otursaydı bir yere,

Ölüm ve ahiretten bahsederdi ilk kere.

 

Hazret-i Aişe’ye sual etti bir hanım.

Dedi ki: (Kalbim katı, acaba ne yapayım?)

 

(Ölümü çok hatırla, yumuşar) dedi ona.

Dediği gibi yapıp, kavuştu muradına.

 

Rebi bin Heysem dahi, bir mezar kazdı evde.

Çoğu vakitlerini geçirirdi o yerde.

 

Derdi ki: (Az bir zaman, unutsam ölümü ben,

Kalbimin karardığı, belli olur halimden.)

 

Ömer bin Abdülaziz buyurdu ki bir zata:

(Ölümü düşünürsen, kavuşursun rahata.)

 

Resulullah, gördü ki bir gurup insanları,

Yüksek sesle gülerek geçiyor zamanları.

 

Yaklaşıp buyurdu ki: (Siz, bu toplantınızda,

Lezzetleri yıkanı hatırlayın biraz da.)

 

(O nedir ki?) deyince, buyurdu ki: (Ölüm’dür.

O, bütün lezzetleri temelinden götürür.)

 

Allahü teâlâdan korkarak, her bir işte,

İslama uyulursa, üstünlük budur işte.)

Bir Önceki Sayfaya GiderBu Kitabın Ana Sayfasına GiderBir Sonraki Sayfaya Gider

Abdüllatif Uyan