22 - BÜYÜKLER AZ KONUŞUR

Sevmenin alameti

Seyyid Nuri Efendi, hal ehli derin âlim.

Kulları irşad için, hizmet etti her daim.

Herkes, güler yüzüyle tanıyordu bu zatı.

Tatlı ve tesirliydi, öğüt ve nasihatı.

Bir gün talebesine, şöyle etti nasihat:

(İslama hizmet için, üç vasıf olması şart.

Evvela güler yüzlü, tatlı dilli olmaktır.

Bu, muvaffak olmakta, en büyük vasıtadır.

İkincisi cömertlik, cimri hizmet edemez.

Zira nefse düşkündür, başkasını düşünmez.

Tam ihlaslı olmaktır, hizmette üçüncü şart.

Yani beklememektir kimseden bir menfaat.

Zerre kadar karşılık beklerse buna dair,

On para bile etmez, zira bu, ticarettir.

Kim ki islamiyet’i dökerse ticarete,

Dünya ve ahirette, düşer bir felakete.

Hizmet, (vermek)le olur, (almak)la değil zinhar.

Sahabe, canlarını verip şehid oldular.

Bu uğurda can vermek, en büyük rütbe, şeref.

Din, ihlaslı olmaktır, budur gaye ve hedef.

Bir avuç az bir arpa verseydi eğer Eshap,

Öyle alırlardı ki bundan ecir ve sevap,

Başkaları verseydi, dağlar kadar altını,

Alamazlardı bunun yüzde bir sevabını.

Çok yakındı Allah'a çünkü Eshab-ı kiram.

Olmuştu ihlasları hepsinin olgun ve tam.

Bir bardak su içine, bir damla düşse idrar,

Artık pis olmuştur ki, içilmez o su zinhar.

İşte halis niyete, çok az da bir dünyalık,

Menfaat karışırsa, on para etmez artık.

Maddede ve manada, temizlik pek iyidir.

Her şeyin saf ve temiz olanı kıymetlidir.)

Bir günkü vazında da buyurdu: (Ey insanlar!

Size, (sevmek) hakkında diyeceğim sözler var.

Sevmek demek, (itaat) demektir sevdiğine.

Yani peki demektir, onun her bir emrine.

Sevmenin alameti, (söz dinlemek)tir elbet.

Eğer dinlemiyorsa, yalandır o muhabbet.

Allahü teâlâyı kim seviyorsa eğer,

Onun emirlerine harfiyen boyun eğer.

Yani farzları yapıp, kaçınır her günahtan.

Haramlar karşısında, haya eder Allah'tan.

Yine Resulullahı severse biri şayet,

Onun emirlerini, severek yapar elbet.

Yani her sünnetine, sarılır seve seve.

Gönlü hiç razı olmaz, bir mekruh işlemeye.

Her kim de, üstadını seviyorsa eğer ki,

Onun herbir sözüne, uyar o elbette ki.

Yorum, tevil yapmadan uyar her dediğine.

Eğer yorum yaparsa, uymuş olur kendine.)