|
13 - BEDAVA TANIDIK
Kalp dönektir
Ebu Bekr-i Ebheri,
hal ehli bir evliya.
Bu zatın zamanında, din
ilmi oldu ihya.
Bir günkü sohbetinde
buyurdu: (Müslümanlık,
Birlikte bulunmayı görür
uygun, muvafık.
Zira beraberlikte vardır
hayır ve rahmet.
Halbuki ayrılıkta, var
azap ve felaket.
Müslümanlar, Cennette
olurlar bir arada.
Hem de ebedi olup,
ayrılık yok orada.
Dünya, hayal ve hiç'tir,
işi de hiç'tir elbet.
Hiç ile uğraşan da, hiç
olur en nihayet.
Ölüm ve sonrasına, kim
hazırlanır ise,
Odur Allah indinde
hayırlı, iyi kimse.
Biz, her an, her saatte
bir işler yapıyoruz.
Ve her bir işimizde, bir
niyet taşıyoruz.
Bu da, ya (nefis)
için, ya da (Allah)
içindir.
Yani kul, her işinde
imtihan içindedir.
Kalp, her an, her
saniye, sağa sola döner
hep.
Ya hayra karar verir, ya
şerri eder talep.
Nitekim Resulullah,
ederdi şöyle dua:
(Ya Rabbi, sen kalbimi
sabit kıl doğru yolda.)
Ey insan, son nefeste
döner de eğer kalbin,
Küfr üzere durursa, o
zaman n'ôlur halin?
İman üzre durması
isteniyorsa eğer,
Salih kimseler ile
bulunmalı beraber
Hep iyilerle olup,
edersek çok ibadet,
Son anda, iman ile
gideriz en nihayet.
Büyükler buyurdu ki:
(Her iyiliğe engel,
İnsanın kendisidir her
şeyden daha evvel.)
Nefis, çok tehlikeli
düşmandır sahibine.
Zira çalışmaktadır, hep
onun helakine.
Düşmanı, dışarıda
aramayalım ki biz,
Düşman içimizdedir, o
da, kendi nefsimiz.
Ondan kurtulmak için,
okumalı çok kitap.
Zira din bilgisiyle,
kuvvet bulur ruh ve
kalp.
Dünyaya, ne kadar çok
dalarsak akşam sabah,
O düşmanla, o kadar dost
oluruz mazallah.
Ahirete ne kadar
yapışırsak bahusus,
O düşmanın şerrinden, o
kadar kurtuluruz.
Biz şimdi otururken,
görüyor Allah bizi.
Bizden iyi biliyor,
niyet ve kalbimizi.
Her günü, son gün gibi
edin siz mülahaza.
Yine, son vakit gibi
durun siz her namaza.
Vakit bildirmemiştir
kimseye zira ecel.
Hazırlanın ölüme,
kurmayın uzun emel.
Şimdi ehl-i Cehennem,
kabirde yanıyorlar.
Gözümüz görmese de, bu
azaplar şimdi var.
Ahirette, gidecek iki
yer vardır ki hem,
Biri ebedi Cennet, biri
sonsuz Cehennem.
Gözden perde kalkınca,
görünür bu hakikat.
Çok pişman olunsa da,
çaresi olmaz fakat.) |