12 - GÜL, OVADA YETİŞİR

Kalpteki arzular

Yakub-i Germiyani, gönül ehli bir veli.

Meşhurdu halk içinde güler yüz, tatlı dili.

Söz ve nasihatleri tesirliydi pek fazla.

Zira sırf Allah için konuşurdu ihlasla.

Sohbetini dinleyen, alırdı bambaşka hal.

Görünmezdi gözüne, ne bu dünya, ne de mal.

Derdi ki: (Her insanın bir alın yazısı var.

Bu, yaptığı işlerden belli olur aşikâr.

Kim, alın yazısını eğer merak ederse,

Ne yolda gittiğine iyi baksın o kimse.

Nitekim her insanın gönlünde bir şey yatar.

Ve o kişi, ekseri, o yolda adım atar.

Zengin olmak isteyen, o yolu araştırır.

Allah da, o kimseye bunu kolaylaştırır.

İslama hizmet aşkı varsa kimin gönlünde,

Allah'ın yardımıyla, mani kalmaz önünde.

Yani kulun kalbinde, her ne ki varsa şayet,

Ona göre bulur o, bir yön ve istikamet.

Nasıl ki pusulayla, yol bulursa gemiler,

Kalpteki arzular da, kullara yön verirler.

İnsanın gönlündeki bu arzu ve himmeti,

Ne ise, Hak indinde o kadardır kıymeti.

Gönlünde mal toplamak arzusu varsa eğer,

Hak teâlâ indinde, bulamaz asla değer.

Zira hiç kıymet vermez dünyaya cenab-ı Hak.

Ona değer veren de, zelil olur muhakkak.

Her kim de (Allah) derse, olur üstün ve aziz.

Zira Allah diyeni, çok yüceltir Rabbimiz.

Onlar Allah dedikçe ve kaçtıkça paradan,

Onlara, daha fazla mal gönderir Yaradan.

Lakin onlar, paraya sürmezler ellerini.

Ancak Allah yolunda, dağıtırlar hepsini.

Böyle kulun kalbinde, dünya olmaz zerrece.

İslama hizmet için çalışır gün ve gece.

Her işte, Hak rızası almaya gayret eder.

Düşünmez ki: Acaba insanlar bana ne der?

Rabbine vereceği hesabı düşünür hep.

Ahiret derdi ile dertlidir bundan sebep.

Halkı memnun etmeyi hiç düşünmez o asla.

Rabbinin rızasını talep eder ihlasla.

Her işini yaparken, kendine sorar ki hem:

Benim, bunu yapmakta, nedir maksat ve gayem?

Eğer Allah rızası görür ise o işte,

Yapar, yoksa vazgeçer, halis kul budur işte.

Zira o, gayet iyi bilir ki, şu bir gerçek,

Yarın, her bir işinden hesaba çekilecek.

O, bunları düşünüp, kaçar haram, günahtan.

Zira çok korkmaktadır Cehennemden, azaptan.)

Bu büyük âlim zatın hürmetine ilahi!

Bu güzel hasletleri, ihsan et bize dahi.