|
10 -
HANIMLA HELALLAŞIN
Hanımla helallaşın
Abdurrahman-ı Sani,
devrinin evliyası.
Sohbeti, süpürürdü
kalpten kiri ve pası.
O bir gün buyurdu ki:
(İnsanda nefis vardır.
O, haramla beslenen,
güçlü bir canavardır.
Allahü teâlânın
düşmanıdır o hatta.
Ve ondan daha ahmak şey
yoktur kainatta.
Siz, düşman aramayın
dışarda kendinize.
En büyük düşmanınız,
nefistir zira size.
Yaralı kaplan gibi,
saldırır hiç durmadan.
Hatta ölene kadar, vaz
geçmez bu davadan.
Mühim hususiyeti şudur
ki bir de onun,
İster ki, cümle âlem,
emrine eğsin boyun.
Lakin bulamayınca,
dışarda bu zemini,
Hanıma zulmederek, yapar
bu isteğini.
Yani gücü yetmezse
başkasını ezmeye,
Bu sefer evde başlar,
hanıma zulmetmeye.
Halbuki hiç bir amel,
havada kalmaz elbet.
Bir bir kayda geçiyor,
her bir iş ve hareket.
Yani her iş, yazılır ya
günah, ya da sevap.
Olur karşılığı da, ya
mükafat, ya azap.
Eğer helallaşmazsa,
çeker acı azabı.
Hanım da sabrederse,
alır sabır sevabı.
Onun için her mümin,
çıkarken hanesinden,
Helallık almalıdır, her
sabah zevcesinden.)
Bir gün de buyurdu ki:
(Elbette ölüm vardır.
Ölüm, ruhun bedenden
ayrılıp çıkmasıdır.
Öyle şiddetlidir ki can
verme acısı hem,
Hiçtir onun yanında,
dünyadaki her elem.
Sanki onun içinde bir
dikenli çalı var.
Onu tutup, ağzından,
kuvvetle çekiyorlar.
Dikenlerin her biri
takılmış etrafına,
O yerleri yırtarak, çok
elem verir ona.
İşte bu çalıdaki
dikenler, sanki aynen,
Bir dünya bağlılığı,
sevgisidir esasen.
Para pul, mevki makam,
nam ve şöhret, sim-ü
zer,
Dünya için olursa,
dikendir hepsi birer.
Bunlar, halis niyetle,
yani sırf Allah için,
Talep edilirlerse,
olmazlar günah, çirkin.
Velakin istenirse, nefse
tâbi olarak,
Bu takdirde günah ve
zararlıdır muhakkak.
İşte bu bağlantılar,
diken olup hep birer,
Ruhunun çıkmasına, mani
oluverirler.
Ne kadar çok olursa,
onun böyle dikeni,
Ruhu da, o nisbette zor
terk eder bedeni.
Dünya bağlılıkları,
azaldığı nisbette,
Az olur can acısı, kolay
olur mevti de.
Bu türlü bağlılıklar,
çok azaldığı zaman,
Olur ruhun çıkması,
gayet kolay ve asan.
Ve eğer kurtulursa,
bunlardan tamamiyle,
Ruhu çıkıp gider de,
haberi olmaz bile.) |