ŞİİRLERLE MENKIBELER

GÜZEL NASİHATLAR

 

1.Cild

  Kitap       Web

2.Cild

 

Peygamber (Aleyhisselâm) Efendimizin Hayatı

 

03 -

Peygamberler

04 -

Dört Büyük Halife

 

 

05 -

Eshâb-ı Kiram

06 -

Büyük İmâmlar

 

 

07 -

Anadolu Evliyâları

08 -

Buhara Evliyâları

 

 

09 -

Horasan Evliyâları

10 -

Rehber İnsanlar

 

11 -

Güzel Nasihatlar

12 -

İmân ve Namaz

09 - İSLAMİYET NEDİR ?

Kalp hasta ise

 

Abdülhakim Arvasi, büyük âlim ve veli.

Ab-ı hayat gibiydi, nasihat ve sözleri.

 

Buyurdu: (Bir kimsede, var ise kâmil iman,

O kişi, hiç Rabbine edemez günah, isyan.

 

İman'ın hakikati, bir sevgidir, bir haldir.

Böyle iman edene, isyan etmek muhaldir.

 

Çünkü o, ahireti düşünür gündüz gece.

Haram ve günahları işleyemez böylece.

 

Siz de haram önünde, kapayın gözünüzü.

Yoksa, kabul etmezler mahşerde özrünüzü.

 

Harama, bile bile bakan bir müslümanın,

Gözüne, kızgın kurşun dökülür sonra yarın.

 

Yalan ve gıybet dahi, haram ve çirkindir pek.

Bu iki günahtan da, şiddetle kaçmak gerek.

 

Rabbimiz, iki kapak yarattı ki gözlerde,

Acele kapayalım, haram olan yerlerde.

 

İki dudak ile de, yaptı ki ağza kapak,

Haram işlemeyelim, yerinde kapatarak.)

 

Biri, ona sordu ki: (Efendim, ne sebepten,

İnsan lezzet alamaz yaptığı ibadetten?)

 

Buyurdu ki: (Sebebi, aşikârdır bu halin.

Bu, hasta olduğunu gösteriyor o kalbin.

 

Kalbin hastalığına, şu ki zira işaret,

Yaptığı ibadetten, alamaz tad ve lezzet.

 

Hem de, Hak teâlâdan haya etmez o insan.

Utanmadan Rabbine eder günah ve isyan.

 

Kalbi hasta olanda, bulunmaz hem de hikmet.

Baktığı hiç bir şeyden, alamaz ders ve ibret.

 

Kâr etmez ona öğüt, dinlemez hiç kimseyi.

Hep kendi bildiğine göre yapar her şeyi.

 

Kurtulmak istiyorsa o kimse bu halinden,

Lokmaya dikkat edip, yesin hep helalinden.

 

Bir islam âliminin, katılsın sohbetine.

Onun bakışı bile, şifadır kalp derdine.

 

Nimet bilsin dine ve insanlara hizmeti.

Alır böyle yaparsa, ibadetten lezzeti.)

 

Biri de, kendisinden nasihat isteyince,

Buyurdu: (Evliyayı, sev gücün yettiğince.

 

Allahü teâlânın dostudur zira onlar.

Rabbine, bu suretle vasıl olur insanlar.

 

Bir kimse, evliyayı, candan severse şayet,

Allah'ı sevmeye de, yol açar bu muhabbet.

 

Bir Allah adamını, kim ki çok sever ise,

İbadet yapmış gibi sevap alır o kimse.

 

Hatta bütün nafile ibadetler içinden,

Yoktur daha üstünü, evliya sevgisinden.

 

Ya onu kalbine koy, ya gir onun kalbine.

Ancak böyle erilir, Allah'ın sevgisine.

 

Lakin kolay değildir onları kalbe koymak.

Öyleyse, sen onların kalbine girmeye bak.)

Bir Önceki Sayfaya GiderBu Kitabın Ana Sayfasına GiderBir Sonraki Sayfaya Gider

Abdüllatif Uyan