|
06 - EYVAH ! DENECEK,
AMA
Aynaya bakın
Seyyid
Muhammed Salih,
âlim ve evliya zat.
Bir gün, talebesine
şöyle etti nasihat:
(Biliniz ki müslüman,
ekmek ve su gibidir.
Yani o, herkes için, her
an faidelidir.
Kâmil bir müslümandan,
kötülük sadır olmaz.
Zira onun içinde, hiç
fenalık bulunmaz.
Öyle olmalıdır ki hakiki
bir müslüman,
Hiç kimse görmemeli
ondan zarar ve ziyan.
Öyle uzuvlardır ki, yani
bu (el) ve (dil)ler,
Hem hayr'a, hem de şerre
alet olabilirler.
Dil ile, kimi eder
faideli nasihat.
Kimi de, aynı dille
kulları eder ifsat.
Kimi el, yazı yazıp,
islama kuvvet verir.
Kimi el de, yazıyla,
küfrü kuvvetlendirir.
Çok mühim uzuvdur ki,
hele dil, yani lisan,
Ona, diğer uzuvlar
yalvarırlar her zaman.
Derler ki: Ne olursun,
bulunma günah işte.
Biz de, senin yüzünden
yanmayalım ateşte.)
Bir gün de buyurdu ki:
(Yapmayın asla şunu.
Sorup araştırmayın,
kimsenin kusurunu.
Gayriyi bırakın da,
dönün siz kendinize.
Bir aynaya bakın da,
iğrençlik gelsin size.
Aynadan kastettiğim, bu
aynalar değildir.
Bize, iç halimizi
gösteren (âlimler)dir.
Zira onlar, islama
uydurur efalini.
Görür, onlara bakan,
kendi bozuk halini.
Onların işlerinde, olmaz
hem hata, kusur.
Ona bakan, kendini
çirkin ve iğrenç bulur.
Böyle kâmil bir kişi,
bulunmuyorsa eğer,
Onların kitabı da,
aynadır hepsi birer.
Bir islam âliminin,
okuyan eserini,
Görür açık olarak, kötü
fiillerini.
Bakar ki çoğu işi, uzak
islam dininden.
O hallerini görüp,
nefret eder kendinden.
Yani bu din, kendini
beğenmemek dinidir.
Gerçek mümin, kendini
günahkâr, kötü bilir.
Diğer müslümanları,
üstün bilir kendinden.
Kurtulmaya uğraşır, o
kötü hallerinden.
Zira iyi bilir ki, bir
nefis var içinde.
Onu yakmak istiyor,
Cehennem ateşinde.
O, en büyük düşmandır,
ilahlık dava eder.
Yoktur bu yeryüzünde bir
mahluk ondan beter.
İzzet-i nefis sözü, çok
yanlıştır malesef.
Böyle alçak nefiste, ne
arar izzet, şeref.
Bu babta buyurdu ki
Allahü azimüşşan:
(Nefsine düşmanlık et,
çünkü o, bana düşman.)
Hepimizin içinde mevcut
iken bu nefis,
Biz, nasıl kendimizi
üstün görebiliriz?
Onun, iman etmesi
lazımdır ki evvela,
İnsan, ancak o zaman
olur üstün ve ala.) |