|
68 - MUHAMMED BAKIR(Rahmetullahi
Aleyh)
Oğluna vasiyeti
Bu büyük evliyanın,
sıhhatli bir anında,
Oğlu Cafer-i Sadık
bulunurdu yanında.
Vasiyet eyledi ki bu
oğluna acilen:
(Ey oğlum, cenazemi sen
yıka ölünce ben.
Namazlarda giydiğim bir
gömlek var ya benim,
O gömleğe sar beni, odur
benim kefenim.
Ve defnet cenazemi,
pederimin yanına.
Senden gayri bir kimse,
girmesin mezarıma.)
Oğlu Cafer-i Sadık,
dinledi bu sözleri.
Dedi ki: (Babacığım,
korkutmayın bizleri.
Sıhhatiniz iyidir,
gecinden versin Allah.
Daha nice seneler
yaşarsınız inşallah.)
Buyurdu ki: (Ey oğlum,
babam Zeynel Abidin,
Bana işaret verdi,
hazırlık yapmam için.
Buyurdu ki: Ey oğlum,
yap ki vasiyetini,
Şu bir saat içinde,
bekliyoruz biz seni.)
Hakikaten aradan geçince
tam bir saat,
Muhammed Bakır dahi,
eyledi Hakka vuslat.
Derdi ki: (Sen birine,
ne miktarda muhabbet,
Beslersen, o da seni o
kadar sever elbet.
Kim, Allah korkusundan
ağlarsa gözyaşıyle,
O göz, yanmayacaktır
Cehennem ateşiyle.
Gözlerden, bir damla yaş
düşerse Allah için,
Allah, çok günahını
affeder o kişinin.
Bir kimsenin kalbinde,
ne kadar varsa kibir,
Aklında, o nisbette
noksanlık var demektir.
Kul, Rabbine ne kadar
dua ederse eğer,
Rabbi, onu o kadar
beladan halas eder.
Kim, görmeyip kendinin
hata ve kusurunu,
Gidip, başkalarında
ararsa hem de bunu,
Yahut kendi yaptığı bir
aybı, başkasından,
Menetmeye kalkarsa, ne
fenadır o insan.
Ömürler, rüya gibi,
gayet kısa andırlar.
İnsanlar uykudadır,
ölünce uyanırlar.)
Oğluna nasihatta,
buyurdu: (Oğlum, sakın,
Fasık
kimseler ile, olma hiç
yar ve yakın.
Cimri kimselerin de,
uzak dur ki yanından,
Zira muhtaç olursan,
çekinirler yardımdan.
Yalancı olanla da, dost
olma ki ayrıca,
Dost görünür ve lakin
değişir ayrılınca.
Ahmakla da arkadaş olma
ki, bu gibiler,
İyilik yapacakken,
kemlik yapabilirler.
Hısım akrabasını
ziyareti terk eden,
Kimselerle, yaranlık
eyleme ki yine sen,
Kur'anın
üç yerinde, böyle olan
kişinin,
Lanetli olduğunu gördüm
de, bunun için.) |