65 - BEKİR BİN ABDULLAH MÜZENİ (Rahmetullahi Aleyh)

Ümit kesilmez

Bekir bin Abdullah-ı Müzeni hazretleri,

Tabiinin en meşhur âlimlerinden biri.

Derdi ki: (Çok geniştir Hakk’ın rahmet denizi.

Kesmeyin hiç bir zaman Ondan ümidinizi.

Ve lakin mekrinden de olmayın ki hiç emin,

Zira azabı dahi şedittir Rabbimizin.

Her kişi, Cehennemi yakın bilsin kendine.

Ve lakin ümidini kesmesin Ondan yine.

Zira azaplarından, geniştir affı daha.

Çok günahkâr olsan da, tövbe et, dön Allah'a.

Yarın mahşer gününde, hesaplar görülünce,

Herkes layık olduğu yere götürülünce,

O zaman, meleklere emreder ki Rabbimiz:

(Ateşten, iki kişi çıkarıp getiriniz!)

Melekler, iki kişi çıkarıp getirirler.

(Yeriniz nasıl?) diye, Rabbimiz sual eder.

Derler ki: (Ya ilahi, çok müşkildir halimiz.

Yerimizden daha zor bir yer yok zannederiz.)

Hak teâlâ buyurur: (Zulmetmedim ben size.

Kendi kazancınızdır, dönünüz yerinize!)

Onlardan bir tanesi, alır almaz bu emri,

Koşarak gider hemen, bakmadan dönüp geri.

Öbürüyse, isteksiz gider pek üzülerek.

Ve sık sık dönüp bakar, bir şey ümid ederek.

Çağırır Hak teâlâ onları tekrar yine.

Ne için koştuğunu, sorar birincisine.

O der ki: (Ben dünyada, dinlemedim emrini.

Bu yüzden çekiyorum Cehennem elemini.

Tekrar aynı hataya düşmeyeyim diyordum.

Onun için yerime, koşarak gidiyordum.)

Hak teâlâ bu sefer, sorar öbür kişiye.

(Sen, niçin ikide bir bakıyordun geriye?)

O der ki: (Sen her şeyi bilirsin ya ilahi!

Bu husustaki zannım, şöyleydi benim dahi.

Bilirdim ki, ateşten çıkarınca kulunu,

Cehennem ateşine sokmazsın artık onu.)

Buyurur: (Cehenneme girme artık öyleyse.

Zannettikleri gibi bulur beni her kimse.

Madem benim hakkımda, böyledir zannın senin.

Haydi, arkadaşınla gidin Cennete girin.)

Derdi ki: Yükselmenin sebebi tevazudur.

Kul tevazu ettikçe, daha çok rağbet bulur.

Bir yaşlı kimse ile karşılaşırsan şayet,

De ki: (O, hayırlı ve iyidir benden elbet.

Zira o, daha fazla ömür sürdü ki benden,

İbadetleri dahi, fazladır benimkinden.)

Eğer karşılaşırsan senden küçük biriyle,

De ki: (O, hayırlıdır benden ziyadesiyle.

Zira o, bana göre az yaşadı dünyada.

Bu yüzden, benimkinden pek azdır günahı da.)