|
62 - FUDAYL BİN İYAD
(Rahmetullahi Aleyh)
Son nasihatları
Fudayl ibni İyadın
yaklaştığında mevti,
Hanımını çağırıp, yaptı şu
vasiyeti.
Buyurdu: (Ben ölünce, şu
iki kızımı al.
Ebu
Kubeys dağına, üçünüz çıkın derhal.
Ellerini açarak, ihlas
ile, o dağda,
Bulun Hak teâlâya şu niyaz
ve duada:
(Ya Rabbi, Fudayl bana
vasiyet eyledi ki:
Rabbimden emanettir bu
kızlar elbette ki.
Yaşarken, iyi baktım
elimden geldiğince.
Ona iade ettim, şimdi
vefat edince.)
Bu vasiyeti yapıp, eyledi
Hakka vuslat.
Hanım, bunu yerine getirdi
hemen bizzat.
O gün, iki kızıyla, çıktı
Kubeys dağına.
Ağlayarak bunları, arz
etti Allah'ına.
O esnada oradan, Yemen'in
hükümdarı,
Geçerdi ki, yanında iki de
oğlu vardı.
Onun ağladığını görünce
durdu derhal.
Ve yanına yaklaşıp, halini
etti sual.
Dedi: (Niçin ağlarsın sen
bu tenha yerlerde?
Sana yardım edelim, düştün
ise bir derde.)
Hanım, bu vaziyeti
eyleyince ona arz,
Hükümdar, dinledi ve
tefekkür etti biraz.
Dedi ki: (Bu işte bir,
hikmet var sanıyorum.
Senin iki kızın var,
benimse iki oğlum.
Biner altın mehirle, senin
bu kızlarını,
Ver de, yarın kıyalım
hemen nikahlarını.)
O, (Razıyım) deyince,
gittiler hemen o gün.
Yemen'de, nikahları
kıyılıp oldu düğün.
Fudayl ibni İyadın çoktu
nasihatleri.
Nurlandırdı
bir nice kara, katı kalpleri.
Buyurdu ki: (Allah'a asi
olsa bir insan,
Onun mahlukları da, o kula
eder isyan.
Ben, Rabbime isyan mı,
taat mı yapıyorum?
Bunu, hayvanlarımın
tavrından anlıyorum.
Bir insanın, yanında
bulunan kimselerle,
Güzelce geçinmesi, tatlı
dil, güler yüzle,
İyidir, geceleri daim
namaz kılmaktan.
Ve daha kıymetlidir, her
gün oruç tutmaktan.
Allah'tan korkanlardan,
herkes korkar esasen.
Allah'tan korkmayan da,
korkar olur herkesten.)
Fudayl ibni İyada, birini
methettiler.
Onun için, (Ağzına tatlı
almaz) dediler.
Dedi: (Tatlı yememek,
sanki marifet midir?
Siz, onun ahlakına bakın
ki, iyi midir?
Güzel davranıyor mu yakın
ve dostlarına?
İyilik ediyor mu hısım
akrabasına?
Birine kızdığında, yener
mi öfkesini?
Aşağı görüyor mu,
herkesten kendisini?
Din kardeşine karşı, huy
ve ahlakı nedir?
İnsanın iyiliği, bu
şeylerden bellidir.)
|