60 - CAFER-İ SADIK (Rahmetullahi Aleyh)

Bir âlim ve evliyaya bağlı olarak yaşıyan, Nuh aleyhisselamın ömrü kadar ibadet yapmış gibi sevap alır. (Kelam-ı kibar) 

Abdestin fazileti

Peygamber Efendimiz, buyurdu hadisinde:

(Ümmetimin, aldığı abdestler sayesinde,

Mahşer karanlığında, ayak, yüz ve elleri,

Öyle nurlu olur ki, aydınlatır her yeri.

Başkaları, onları böyle görünce, hemen,

Derler ki: Keşke biz de, olsaydık bu ümmetten.)

Eski Peygamberlerin kitaplarında ise,

Yazıyor ki: (Bir şeyden, korkar ise bir kimse,

Hemen abdest alsın ki hiç vakit geçirmeden,

Korunsun böylelikle, o kötülük ve şerden.)

Cafer-i Sadık dahi, bir yere gidiyordu.

Bir rahibin evini gördü ve hemen durdu.

Düşündü: Şu rahibi edeyim dine davet.

Belki de iman eder, nasibi varsa şayet.

Yaklaştı bu maksatla o rahibin evine.

Kapısını çalarak, seslendi kendisine.

Kapı açıldı, fakat, rahip yoktu ortada.

İmam-ı Cafer Sadık, bekledi az orada.

Bir kaç dakika sonra, rahip hemen gelerek,

Aldı onu içeri, özürler dileyerek.

Ona sual etti ki hemen Cafer-i Sadık:

(Acaba sebep ne ki, geç geldiniz birazcık?)

Dedi ki: (Pencereden gördüğümde sizi ben,

Korku geldi kalbime, sizin heybetinizden.

Doğru, abdest almaya gidiverdim hemence.

Zira okumuştum ki Tevrat’ta daha önce:

Ne zaman ki bir şeyden korkuya kapılırsan,

Zarara uğramazsın, hemen abdest alırsan.

Bu yüzden, yanınıza gelmekte geciktim az.

Özür dilerim, zira, beklettim sizi biraz.)

Onu, Cafer-i Sadık imana etti davet.

O rahip, bu davete hemen etti icabet.

Şehadeti getirip, müslüman oldu hemen.

Bir abdest sebebiyle, kurtuldu Cehennemden.

Oğlu Musa Kazım’a, nasihat etti şöyle:

(Hep doğrudan yana ol, her zaman doğru söyle.

İyi ahlak sahibi kimselere ol yakın.

Kötü huylu olanla, arkadaş olma sakın.

Çünkü böylelerine, olmaz ki hiç ihtiyaç.

Onlar, susuz bir çöldür, yeşermeyen bir ağaç.

Oğlum, islamiyet’i öğrenip ince ince,

İhlasla amel eyle, emirler mucibince.

Sana gelmeyene git, aramayanı ara.

Şefkat ve merhametle davran hep insanlara.

Hem sonra, çok sakın ki insanları gıybetten,

Bu iş, daha fenadır yetmiş zina etmekten.

Hep örtmeye çalış ki kulların günahını,

Allah da, mahşer günü, örtsün senin aybını.

İnsanların kalbine koyarsan neşe, sevinç,

Kabir ve kıyamette, üzüntü görmezsin hiç.)