14 - EBÜL HASEN BÜŞENCİ (Rahmetullahi Aleyh)

Çareyi böyle buldu

Evliya-yı kiramdan, Ebül Hasen Büşenci.

Doğru yola getirdi, nice yaşlı ve genci.

Zamanında bir çiftçi vardı ki Nişabur'da,

Merkebini kaybedip, aradı şurda burda.

Lakin bulamayınca, kala kaldı bi-çare,

Düşünüp, en nihayet buldu buna bir çare.

Sordu ki: (Nişabur'da Allah'a yakın olan,

Kim ise, hanesini gösterin bana şu an.)

Dediler: (Ebül Hasen Büşenci'dir o kişi.)

O zatın kapısını, gidip çaldı o çiftçi.

Kapı açıldığında, dedi ki o veliye:

(Sen çaldın merkebimi, getirip ver geriye.)

Buyurdu ki: (Kardeşim, hiç tanımam ben sizi.

Bir başkası almasın sizin merkebinizi?)

Dedi: (Sen almadınsa, peki nerde bu hayvan?

Sen onu bulmadıkça, geri gitmem buradan.)

Ebül Hasen baktı ki, çattı olmaz birine.

Ellerini kaldırıp, dua etti Rabbine:

(Ya Rabbi, halimizi, en iyi sensin bilen.

Halas et bu kulunu, bu kimsenin elinden.

Nerdeyse, bir an önce buldur da merkebini,

Hakikati anlayıp, çeksin benden elini.)

O ara biri geldi, bitmeden dua hemin,

O çiftçiye dedi ki: (Gel, bulundu merkebin.)

O zaman çiftçi dönüp, dedi: (Ya Ebel Hasen!

Ben de biliyordum ki, almadın merkebi sen.

İstedim, bir yardımın olur belki bu kula.

Bu sebepten tevessül etmiştim ben bu yola.

Yanınıza gelmekte, niyetim buydu zaten.

Muradım hasıl oldu, bulundu hakikaten.

Çok iyi anladım ki, büyüklerin yanına,

Ne niyetle gelirse, kavuşur insan ona.)

Vakta ki vefat etti Ebül Hasen Büşenci,

Kabrini ziyarete, geldi fakir bir kişi.

Bu mübarek veliyi vesile ederek hep,

Allahü teâlâdan, dünyalık etti talep.

O gece, rüyasına girerek Ebül Hasen,

Buyurdu ki: (Dün beni, ziyaret eyledin sen.

Ve lakin hep dünyalık istedin, niye acep?

Bunlar için, bizleri bir daha yapma sebep.

Dua edecek isen bizim vesilemizle,

Ateşten halası ve Cenneti talep eyle.

Talep etmek var iken ebedi kurtuluşu,

İstemeye değer mi, dünyalık üç kuruşu?)

Kendisinden nasihat isteyen birisine,

Buyurdu ki: (Güvenme Rabbinden gayrisine.

Maddi menfaat için, bir kula az muhabbet,

Hakiki mümin için, ne de büyük bir gaflet.

Zira seni yaratan, biliyor seni yine.

Yakışır mı gidesin Ondan gayri birine?)