ŞİİRLERLE MENKIBELER

HORASAN EVLİYÂLARI

 

1.Cild

  Kitap       Web

2.Cild

 

Peygamber (Aleyhisselâm) Efendimizin Hayatı

 

03 -

Peygamberler

04 -

Dört Büyük Halife

 

 

05 -

Eshâb-ı Kiram

06 -

Büyük İmâmlar

 

 

07 -

Anadolu Evliyâları

08 -

Buhara Evliyâları

 

 

09 -

Horasan Evliyâları

10 -

Rehber İnsanlar

 

11 -

Güzel Nasihatlar

12 -

İmân ve Namaz

25 - HASAN-I BASRİ (Rahmetullahi Aleyh)

Sen de öleceksin

 

Bir gün Hasan Basri’ye, Ömer bin Abdülaziz,

Yazdı ki: (Nedir bana mühim nasihatiniz?

 

Zira hükümdar oldum bilcümle müslümana.

Muvaffak olmam için, tavsiyeniz ne bana?)

 

O da, ona yazdı ki: (Ya Emir-el müminin!

Çoktur mesuliyeti idare edenlerin.

 

Şunu bil ki bir sultan, bedende kalp gibidir.

O iyi olur ise, milleti de iyidir.

 

Bozulur milleti de, bozulursa o sultan.

O halde, sen kendine dikkat eyle her zaman.

 

Gerçi bugün sultansın, teb'ana hükmedersin.

Lakin bir gün sen dahi, ölüp kabre girersin.

 

Şimdi hep sevdiklerin, yanındadır bu günde.

Lakin yalnız kalırsın, kabire girdiğinde.

 

Şimdi onlar, sana hep yardım ederler, ancak,

Öyle bir gün gelir ki, hepsi senden kaçacak.

 

Her ne iş işledinse, gizli açık, dünyada,

Hepsi arz edilecek Rabbimize orada.

 

Zira senin yaptığın en küçük işler bile,

Bir bir kayda geçiyor, melek vasıtasiyle.

 

Sana yazdıklarımın, ilaçtır her birisi.

Ve lakin kullanmazsan, olmaz hiç faidesi.)

 

Hasan-ı Basri, ona, başka bir mektubunda,

Buyurdu ki: (Bu dünya, elbet biter sonunda.

 

Süslenmiş gelin gibi cezbeder dünya seni.

Ahmak olan kaptırır, dünyaya kendisini.

 

Evet, gerçi dünyalık lazımdır her mümine.

Lakin onun sevgisi, girmemeli kalbine.

 

Zira kalp, nazargah-ı ilahidir aşikâr.

Dünya muhabbetinin, orada ne işi var?

 

Dünyayı seven kişi, düşer onun ardına.

Ve lakin hiç bir zaman eremez muradına.

 

Her gün ayrı düşünce, her gün ayrı bir keder.

Ona kim aldanırsa, ömrünü heder eder.

 

Halbuki dünya benzer, insanın gölgesine.

Yakalamak istesen, o kaçar senden yine.

 

Sen dünyadan kaçarsan, o gelir hep ardından.

Tecrübe edilmiştir, bu, böyledir her zaman.

 

Ya Ömer, bu insanlar uyumaktadır, ancak,

Melekül mevt gelince, aniden uyanacak.

 

Hak teâlâ, dünyaya verseydi biraz kıymet,

Vermezdi kâfirlere, dünyadan zerre nimet.

 

Ya Ömer, Peygamberler, âlimler ve veliler,

Ona aldanmamayı, nasihat eylediler.

 

Zira ahiret için yaratıldı bu insan.

Ve hesap verecektir dünyada yaptığından.

 

Hem dahi sonu yoktur, ebedidir ahiret.

Orada iki yer var, ya Cehennem, ya Cennet.

 

İnsan sonsuzluk için yaratıldı ya Ömer!

Öyleyse buna göre ahirete değer ver.)

Bir Önceki Sayfaya GiderBu Kitabın Ana Sayfasına GiderBir Sonraki Sayfaya Gider

Abdüllatif Uyan