ŞİİRLERLE MENKIBELER

HORASAN EVLİYÂLARI

 

1.Cild

  Kitap       Web

2.Cild

 

Peygamber (Aleyhisselâm) Efendimizin Hayatı

 

03 -

Peygamberler

04 -

Dört Büyük Halife

 

 

05 -

Eshâb-ı Kiram

06 -

Büyük İmâmlar

 

 

07 -

Anadolu Evliyâları

08 -

Buhara Evliyâları

 

 

09 -

Horasan Evliyâları

10 -

Rehber İnsanlar

 

11 -

Güzel Nasihatlar

12 -

İmân ve Namaz

25 - HASAN-I BASRİ (Rahmetullahi Aleyh)

Büyük evliya idi

 

Tabiin-i kiramın en büyüklerindendir.

Nasihatleri ile, kalpleri etti tenvir.

 

Babası, Cafer adlı mübarek birisiydi.

Sahabeden Zeyd ibni Sabit’in kölesiydi.

 

Ne zaman ki bu oğlu dünyaya geldiğinde,

Onun bereketiyle, azad oldu o günde.

 

Annesi de, Resul’ün hanımları, muhterem,

O Ümmü Seleme’nin hizmetçisi idi hem.

 

Annesi, hizmet için o eve vardığında,

Oğlu küçük Hasan da olurdu kucağında.

 

Dışarı çıksa idi evde hizmet ederken,

Ümmü Seleme hatun, bakardı ona hemen.

 

Kucağına alarak, çok dua ediyordu.

Oyalamak için de, bazan emziriyordu.

 

O mübarek hatunun sütünü emmekle de,

Kavuştu çok büyük bir feyiz ve berekete.

 

Oniki yaşlarında, ezberledi Kur'anı.

İlim öğrenmek ile, geçti çoğu zamanı.

 

Çok büyük âlimlerin dersine edip devam,

İslami ilimlerde, mütehassıs oldu tam.

 

İnsanlar, her taraftan demeyip uzak yakın,

Onun sohbetlerine gelirdi akın akın.

 

Kendisinden, çok kişi, ilim ve feyz almıştır.

İkiyüzden fazlası, büyük âlim olmuştur.

 

O, vakarlı haliyle, fasih konuşmasıyla,

Peygamber-i zişana benziyordu çok fazla.

 

Vefatı yaklaşınca, bu büyük evliya zat,

Kendini sevenlere, şöyle etti nasihat:

 

(Haramları öğrenip, sakınınız pek fazla.

Farzları da öğrenip, yapınız tam ihlasla.

 

Dinimiz üç kısımdır, ilim, amel ve ihlas.

Biri noksan olursa, müslümanlık tam olmaz.

 

Bu dünya bir hayaldir, bitecek bir gün elbet.

Onun için dünyaya, vermeyin ehemmiyet.

 

Dünya, Hak teâlânın men ettiği şeylerdir.

Ona, ahmak olanlar değer ve kıymet verir.

 

Aklı olan kul ise, çalışıp ahirete,

Kavuşur bu suretle, ebedi saadete.)

 

Sonra, şu vasiyeti yaptı o en nihayet:

(Hasan bin ebil Hasan ediyor ki şehadet,

 

Allahü teâlâdan başka bir ilah yoktur.

Ve hazret-i muhammed, Onun hak Resulüdür.)

 

Kelime-i şehadet getirip daha sonra,

Şu hadis-i şerifi okudu insanlara:

 

(Kim, ölürken sıdk ile kelime-i tevhidi,

Söylerse, o, Cennete girecektir ebedi.)

 

Vefat etmeden önce, kendinden geçti biraz.

Kendine geldiğinde, duymuştu çok büyük haz.

 

(Cennet pınarlarının başındaydım az önce.)

Deyip, temiz ruhunu teslim etti böylece.

Bir Önceki Sayfaya GiderBu Kitabın Ana Sayfasına GiderBir Sonraki Sayfaya Gider

Abdüllatif Uyan