|
22
- BEHLÜL DANA (Rahmetullahi
Aleyh)
Ölüm, bir nasihattır
Harun Reşid devrinde yaşıyan veli
bir zat.
Aslen Kufe'liyse de, Bağdat'ta
sürdü hayat.
Harun Reşid, bu zatı kıymetli
tutuyordu.
Nasihatleri ile, ferahlık
duyuyordu.
Bir gün onu görünce, dedi ki:
(Beni dinle.
Görüşmek istiyordum çok zamandır
seninle.)
O, oralı olmayıp, etmedi hiç
iltifat.
Dedi: (Öyle bir arzu, olmadı
bende fakat.)
Kızmadı Harun Reşid, cevabına
Behlül’ün.
Dedi: (Biraz nasihat etsene bana
bu gün.)
Buyurdu: (Ey hükümdar, ne diyeyim
ben sana.
Bir şu sarayına bak, bir de şu
kabristana.
Bundan ibret almayan, başka neden
alır ki?
Ölümden daha büyük nasihatçi var
mı ki?
Ey emirel müminin, n’olacak senin
halin?
Huzur-u ilahiye çıkarsın sen de
yarın.
İşlediğin her işten, soracaklar
sana hep.
Onlara verilecek cevabın var mı
acep?)
Behlül Dana, şehirde dolaşıp ara
sıra,
Nasihat ediyordu bir kısım
insanlara.
Ve eğer görür ise, bazı yanlış
işleri,
Derhal ikaz ederdi, gidip o
kişileri.
Bu durumdan rahatsız olan bazı
kişi de,
Şikayet eylediler onu Harun
Reşid'e.
Dediler ki: (Behlül'e söyleyin de
ey sultan!
Yaptığımız işlere, karışmasın her
zaman.
Bizim günahımızla, ne derdi var
ki onun?
Hem, kendi bacağından asılmaz mı
her koyun?)
Çağırdı Harun Reşid, Behlül'ü
sarayına.
Halkın şikayetini, söyledi aynen
ona.
O, terk etti sarayı hiç bir cevap
vermeden.
Ve bir kaç koyun alıp, onları
kesti hemen.
Her sokağın başına, kestiği
koyunları,
Kendi bacaklarından, asıverdi
onları.
İnsanlar bunu görüp, dediler: (Ne
olacak.
Delinin yapacağı, nihayet budur
ancak.)
Lakin günler geçtikçe, o etler
kokuyordu.
Bundan, bütün mahalle rahatsız
oluyordu.
Artık durulmaz oldu, bu kokudan
nihayet.
Halk, gidip halifeye eylediler
şikayet.
Dediler: (Ey halife, Behlül'e
söyleyiniz.
Astığı koyunlardan, bizar olduk
hepimiz.)
Harun Reşid, Behlül’ü çağırıp
sordu hemen.
O ise, şöyle dedi halifeye
cevaben:
(Kendi bacaklarından astım ben
her koyunu.
Ne için şikayete geldiler size
bunu?
Demek ki, bu şekilde asılsa da
her koyun,
Kokunca, her insana zararı varmış
onun.
Anlatmak istedim ki onlara ben bu
halle,
Bir kötünün şerrini, çeker bütün
mahalle.)
|