ŞİİRLERLE MENKIBELER

HORASAN EVLİYÂLARI

 

1.Cild

  Kitap       Web

2.Cild

 

Peygamber (Aleyhisselâm) Efendimizin Hayatı

 

03 -

Peygamberler

04 -

Dört Büyük Halife

 

 

05 -

Eshâb-ı Kiram

06 -

Büyük İmâmlar

 

 

07 -

Anadolu Evliyâları

08 -

Buhara Evliyâları

 

 

09 -

Horasan Evliyâları

10 -

Rehber İnsanlar

 

11 -

Güzel Nasihatlar

12 -

İmân ve Namaz

11 - MÜSLİM BİN YESAR (Rahmetullahi Aleyh)

Kendinden geçerdi

 

Tabiin-i izamdan, Müslim bin Yesar vardı.

Büyük bir âlim olup, çok ibadet yapardı.

 

Sarmıştı aşkı onu, Allahü teâlânın.

Ve tadına varmıştı, Allah'a kul olmanın.

 

Yaşayışı, tamamen uygun idi sünnete.

Dünyadan soğumuş ve çekilmişti uzlete.

 

Hak rızasından başka, yoktu bir istediği.

Yine Resulullahtı, onun en çok sevdiği.

 

Namazı, öyle güzel kılardı ki her zaman,

Hemen hayran kalırdı, onu gören her insan.

 

Namaz dışında dahi, namazdaymış gibi hem,

Sakınırdı, lüzumsuz söz ve hareketlerden.

 

O, namaz kıldığında, çok edepli dururdu.

Sanki yere dikilmiş direk gibi olurdu.

 

Kendini Hakk’a verir, olurdu hareketsiz.

Etrafta olanlardan, bulunurdu habersiz.

 

Basra'da bir camide, bir gün namaz kılarken,

Bir direk yıkıldı ve kubbe çöktü aniden.

 

Camide bulunanlar, hep kaçtılar dışarı.

Müslim bin Yesar ise, duymadı olanları.

 

Cemaat, kendisini kurtarmaya geldiler.

Onu, sağ ve sıhhatte, namaz kılar gördüler.

 

Namazını bitirip, selam verdiği saat,

(Geçmiş olsun) dediler kendisine cemaat.

 

(Ne oldu?) diye sordu, onlara da o hemen.

Dediler: (Görmedin mi, kubbe çöktü aniden.)

 

Buyurdu ki: (Ne zaman oldu bu dediğiniz?

Ben hiç bir şey duymadım, siz neler söylersiniz?)

 

Bir gün de buyurdu ki: (Kâbe’yi görse insan,

Mutlak kabul olunur, ne dua etse o an.

 

Kâbe kul yapısıdır, kalp ise, Rabbimizin.

Kâbe’den kıymetlidir, bir mümin onun için.

 

Bir mümin görünce de, edilse her ne niyaz,

Hak teâlâ indinde, o dua red olunmaz.

 

Öyleyse her görüşte, demeli ki: İlahi!

Bu mümin hürmetine, af eyle beni dahi.)

 

Yine o buyurdu ki: Ahiret işlerinde,

Müminin, çok korkusu olmalıdır içinde.

 

Denilse ki: Bir kişi düşecektir azaba.

Şöyle düşünmeli ki: (O, ben miyim acaba?)

 

Ve yine denilse ki: Bir kişi Cennetliktir.

(O, ben olabilirim) diye düşünmelidir.

 

Zira buyurmuştur ki büyükler bu konuda:

(Müsavi olmalıdır, ümit ile korku da.)

 

Gayemiz, bir kimseyi, kurtarmaktır ateşten.

Zira daha kıymetli bir iş yoktur bu işten.

 

Değil ki bir insanı, yılan veya bir akrep,

Yanarken görsek eğer, kurtarırız onu hep.

 

Halbuki insan için, yaratıldı Cehennem.

Bu dünya ateşinden, daha şiddetlidir hem.

Bir Önceki Sayfaya GiderBu Kitabın Ana Sayfasına GiderBir Sonraki Sayfaya Gider

Abdüllatif Uyan