08 - CAFER BİN MUHAMMED (Rahmetullahi Aleyh)

Dünya baki değildir

Hadis âlimlerinden, Cafer ibni Muhammed,

Vermişti Hak teâlâ , ona ilim ve hikmet.

Ahiret derdi ile doluydu, onun gönlü.

Dünyaya, zerre kadar yok idi temayülü. 

Ölümü, hatırından çıkarmazdı o asla.

Kabir ziyaretini, yapıyordu pek fazla.

Her gece, kabristana uğrar, selam verirdi.

Cevap alamayınca, onlara şöyle derdi:

(Size ne oluyor ki, hiç cevap vermezsiniz?

Yoksa, toprak mı oldu konuşan dilleriniz?)

Sonra, kendi kendine der idi ki: (Ey Cafer!

Onlar, sükutlarıyla verirler şunu haber.

Diyorlar ki: O dünya, fanidir, değil baki.

Yakında, sen de bize olacaksın mülaki.

Şu anda sen dünyada, bizler ahiretteyiz.

Bir kısmımız azapda, bazımız nimetteyiz.

Bilesin ki orada, yaparsan her ne amel,

Hepsi yazılmaktadır, birine gelmez halel.

İman ile yaşayıp, imanla ölmeye bak.

Yoksa azap çekersin, hem de sonsuz olarak.)

Böylece söylenerek, o, kendi kendisine,

Korkusundan, başını, eğerdi sinesine.

Gece, sabaha kadar, kılardı daim namaz.

Ağlayıp, affı için, ederdi Hakka niyaz.

Bir gün, varken yanında, bilcümle talebesi,

Buyurdu: Çok seviniz, siz birbirlerinizi.

Sakın birbirinize bakmayınız hasetle.

Dolsun gönülleriniz, sevgi ve muhabbetle.

Mümine kırgın durmak, tehlikelidir gayet.

Kâfirlere layıktır, zira kin ve adavet.

Siz, birbirlerinizi, katiyen üzmeyiniz.

Yoksa veliyyullah’tan, kesilir nur ve feyiz.

Hem de dostlara karşı, davranın açık ve mert.

Ve lakin düşmanlara, yapın ilm-i siyaset.

Kardeşlerim, sabredin dert ve musibetlere.

Zira sabreden kullar, kavuşurlar zafere.

Gün içinde vardır ki, müstesna bazı zaman,

O andaki dualar, kabule olur şayan.

Namazların sonunda  ve yemek yendiğinde,

Yapılan herbir dua, makbuldür Hak indinde.

Ben, dua ediyorum sizlere bu vakitler.

Diyorum: (Ya ilahi, bizi eyle muzaffer.

Kim islama hizmete ediyorsa iştirak,

İhsan et sen onlara, doğru yol, güzel ahlak.)

Buyurdu ki: (Evliya, anılsa her ne zaman,

Ruhları, o kimsenin yanında olur o an.

Vermiştir Hak teâlâ, onlara bu kuvveti.

İhlasla çağırana, yaparlar bu himmeti.

İnanmayan var ise, buna ehl-i bid'atten,

Onlar mahrum kalırlar, bu yardım ve himmetten.)