37 - BEHAÜDDİN-İ BUHARİ (Kuddise Sirruh)

Üzülme, bekle biraz

Seyyid Emir Külal'in, vardı ki bir evladı,

Emir Burhaneddin’di hem dahi onun adı.

O der ki: Otururken biz bir gün evimizde,

Hazret-i Hace dahi, var idi o gün bizde.

Mevlana Arif diye, vardı bir din kardeşim.

Uzakta olduğundan, çoktandır görmemiştim.

Öyle özlemiştim ki o kimseyi o ara,

Derdim ki: Gelir mi ki, o kişi buralara?

Hazret-i Hace'ye de, eyleyince bunu arz,

Buyurdu: (Bunun için üzülme, bekle biraz.)

Sonra kalktı yerinden, çıkıp gitti bahçeye.

Bağırdı: (Ey Mevlana, Buhara'ya gel!) diye.

Sonra içeri girip, buyurdu ki: (Ey Emir!

O, işitti sesimi, inşallah yarın gelir.)

Ertesi gün olunca, hem de sabah erkenden,

Çıkıp geldi o kişi oraya hakikaten.

Ona, (Hoş geldin) deyip, götürdüm evimize.

Dedim: (Nasıl oldu da, teşrif ettin sen bize?)

Dedi: (Dün, bu saatte, evimde otururken,

Hace hazretlerinin sesini duydum birden.

İsmimle çağırarak, dedi: (Gel Buhara'ya!)

Ben de, alel acele, çıkıp geldim buraya.)

Onun talebesinden, anlatır ki biri de:

İkamet ediyorduk önce Taşkent ilinde.

Üstadımı görmeye giderdim bazı vakit.

Bir gün, yine içimden, ses geldi: (Hocana git!)

Hemen kavuşmak için, o büyük evliyaya,

Aynı gün yola çıktım, Taşkent'ten Buhara'ya.

Zevcem, yola çıkmadan getirip biraz altın,

Dedi: (Bu altınları, koy önüne o zatın.)

(Niçin gönderiyorsun?) diye sordum hanıma.

Gizledi niyetini, demedi yine bana.

Ben de ısrar etmeden, aldım o altınları.

Gidince, üstadıma arz eyledim onları.

O, tebessüm ederek, buyurdu ki: (Ey filan!

Bana, çocuk kokusu gelir bu altınlardan.

Ümid ediyorum ki, yakında cenab-ı Hak,

Size bir erkek çocuk verecektir muhakkak.)

O zaman ben anladım zevcemin niyetini.

Ve gördük o duanın hemen bereketini.

O büyük evliyanın, yüksek dualarıyla,

Bize, bir salih oğul bahşetti Hak teâlâ.

Talebeden biri de, bize şöyle nakleder:

Bir yerde, üstadımla bulunurduk beraber.

Bir gün, haber aldım ki biraderim hakkında,

Dediler: (Vefat etti Şemseddin Buhara'da.)

Hemen cenazesine yetişebilmek için,

Hace Behaeddin’den istedim gidip izin.

Buyurdu: (İstiyorsan, Buhara'ya git, fakat,

Şemseddin şimdi sağdır, etmedi ki o vefat.

Ben, onun kokusunu duyuyorum şu anda.

Hatta o bulunuyor, şimdi çok yakınlarda.)

O an kapı çalındı, açınca hayret ettim.

Zira girdi içeri, neşeyle biraderim.