ŞİİRLERLE MENKIBELER

BUHARA EVLİYÂLARI

 

1.Cild

  Kitap       Web

2.Cild

 

Peygamber (Aleyhisselâm) Efendimizin Hayatı

 

03 -

Peygamberler

04 -

Dört Büyük Halife

 

 

05 -

Eshâb-ı Kiram

06 -

Büyük İmâmlar

 

 

07 -

Anadolu Evliyâları

08 -

Buhara Evliyâları

 

 

09 -

Horasan Evliyâları

10 -

Rehber İnsanlar

 

11 -

Güzel Nasihatlar

12 -

İmân ve Namaz

37 - BEHAÜDDİN-İ BUHARİ (Kuddise Sirruh)

Pişmeyen hamur

 

Behaeddin Buhari, çok yüksekti himmeti.

İslama tam uygundu, her hal ve hareketi.

 

Buyurdu: (Bir müslüman, uymazsa hiç nefsine,

Vasıl olur bu yolda, maksudunun hepsine.)

 

Sual etti birisi: (Efendim, acaba siz,

Bu makama, ne ile vasıl olabildiniz?)

 

Buyurdu ki: (İslama tâbi oldum ihlasla.

Nefsimin arzusuna, uymadım bir kez asla.

 

Yolumuzun esası, muhabbettir, sohbettir.

İnzivada şöhret var, o da büyük afettir.

 

Sohbet, ortak olmaktır arkadaşın derdine.

Yani tercih etmektir, onu, kendi nefsine.

 

Evliyanın her işi, islama tam uygundur.

Onlara tâbi olan, bulur rahat ve huzur.

 

Lakin kendi nefsine, uyarsa biri eğer,

Bırakmaz yakasını, onun hiç gam ve keder.

 

Çünkü insanoğluna rahatlık, neşe, sürur,

Verecek her ne varsa, dinimizde mevcuttur.

 

Bu islam hududunun dışında neşe, sevinç,

Aramak beyhudedir, mümkün değil çünkü hiç.

 

Ve hatta insan için, kötülük, zulüm, nifak,

Ne varsa, hep islamın dışındadır muhakkak.

 

Her kim islamiyet’e, yani Resulullaha,

Uyarsa, vasıl olur ebedi bir felaha.)

 

Behaeddin Buhari hazretlerinin dahi,

Sünnet-i seniyyeye uygun idi her hali.

 

Mesela Resulullah, bir gün, Eshabı ile,

Ekmek pişirmişlerdi tandırda elleriyle.

 

Sahabeden her biri, alarak hamurunu,

Ateşte kızmış olan, tandıra koydu onu.

 

Allah’ın Resulü de, hamur alıp eline,

Yapıştırdı hamuru, tandırın bir yerine.

 

Bir müddet bekleyerek, sonra açıp baktılar.

Gördüler, biri hariç, pişmiş bütün hamurlar.

 

O pişmeyen hamur da, Resulün hamuruydu,

Aynen olduğu gibi, hiç pişmeden dururdu.

 

Zira Resulullaha, her ne ki etse temas,

Dünya ve ahirette, onu hiç ateş yakmaz.

 

Bahaddin Buhari de, uymak için Resule,

Geldi tandır başına, bir gün talebesiyle.

 

Her biri, ellerine biraz hamur alarak,

Ekmek pişirmişlerdi, bu sünnete uyarak.

 

Her biri, ayrı ayrı hamur koyup tandıra,

Bekleyip, biraz sonra baktılar ki bir ara,

 

Biri hariç pişmişti hamurları onların.

Baktılar, pişmeyen de hamuruydu o zatın.

 

Her işte uyduğundan, aynen islamiyet’e,

Buyurdu ki: (Çok şükür, bu da uydu sünnete.)

 

Bir Önceki Sayfaya GiderBu Kitabın Ana Sayfasına GiderBir Sonraki Sayfaya Gider

Abdüllatif Uyan