37 - BEHAÜDDİN-İ BUHARİ (Kuddise Sirruh)

Sözümü dinler misiniz?

Behaeddin Buhari, bazı talebesiyle,

Bir eve gitmiş idi, ziyafet gayesiyle.

Bu Allah adamı ve hem de talebeleri,

Oturdular sofraya, gelmedi fakat biri.

O talebeye dönüp, sordu ki o büyük zat:

(Sen, ne için sofraya gelmiyorsun ey evlat?)

O ise, üstadına arz etti ki cevaben:

(Nafile oruç için niyetliyim bu gün ben.)

Buyurdu ki: (Tuttuğun, nafile oruç ise,

Onu bozabilirsin, gel, sen de katıl bize.)

O yine gelmeyince, (Gel) dedi ona tekrar.

Lakin o, gelmemekte, etti inat ve ısrar.

Dönüp diğerlerine buyurdu ki o zaman:

(Terk edin bu adamı, bu, uzaktır Allah’tan.)

O, böyle üstadına edince muhalefet,

Geldi onun başına, bir manevi felaket.

Bıraktı ibadeti, kalmadı namaz, niyaz.

Çünkü o, üstadına etti inat, itiraz.

Yine başka bir gün de, bir evde, bu büyük zat,

Verirdi talebeye, biraz ders ve nasihat.

Biraz sonra, aniden ara verip dersine,

Baktı Molla Necmeddin adlı talebesine.

Buyurdu: (Şimdi senden, edersem bir iş talep,

Sözümü dinleyip de, yapar mısın sen acep?)

O, (Yaparım) deyince, buyurdu ki: (Günah, fısk,

Olsa da yapar mısın, farzı muhal hırsızlık?)

O an Molla Necmeddin, durdu, düşündü biraz.

(Mazur görün, yapamam) deyip, etti itiraz.

Üzülüp buyurdu ki: (Sen bizim emrimizi,

Madem ki yapmıyorsun, öyleyse terk et bizi.)

Başka bir talebeye, buyurdu ki o vakit:

(Şu karşıda gördüğün mütevazı eve git.

Duvarından atlayıp, giriver içeriye.

Biraz kumaş olacak, onu al, getir bize.)

(Peki efendim) deyip, gidip aştı duvarı.

Eve girip, aldı ve getirdi kumaşları.

Bunu, talebeleri eylediler çok merak.

Öğrenmek istediler, hikmetini sorarak.

O sabah buyurdu ki: (Sen, bunları al yine.

Götürüp teslim eyle, hemen ev sahibine.

De ki: Hırsız girmeden evinize bu gece,

Kurtardık bu malları, davranıp daha önce.)

Ve Molla Necmeddine buyurdu: (Ey Necmeddin!

Sen eğer peki deyip, sözümü dinleseydin,

Aşikâr olacaktı sana çok gizli şeyler.

Fakat neyleyeyim ki, nasibin yokmuş meğer.)