36 - İMAM-I BUHARİ (Rahmetullahi Aleyh)

Açıldı iki gözü

İmam-ı Buhari ki, hadiste büyük üstad,

(Sahih-i Buhari)yi o yazdı kendi bizzat.

Kitabullah'tan sonra, bu kitaptır bi-baha.

Zira bundan kıymetli, bir eser yoktur daha.

Çok küçük yaşta iken, vefat etti babası.

Ve lakin çok saliha var idi bir anası.

Oğlunun tahsilini, o aldı üzerine.

Nesi varsa harcadı, hep onun tahsiline.

Çocukken, gözlerine gelmişti bir hastalık.

Nihayet ikisi de, hiç görmez oldu artık.

Annesi, gece gündüz dua ederdi ki hep,

Göndersin Hak teâlâ şifa için bir sebep.

Bir gece rüyasında, gördü Halilullah’ı.

Oğlu için bir dua istedi ondan dahi.

O buyurdu: (Ey hatun, üzülme buna asla.

Oğlunun gözlerini, açacak Hak teâlâ.)

Uyanınca gördü ki, hakikaten oğlunun,

Açılmış iki gözü, sevinip oldu memnun.

On yaşında başladı, hadis ezberlemeye.

Lakin lüzum görmezdi yazmaya, kaydetmeye.

Bir hadisi, bir defa duysa, ezberliyordu.

Buna, hocaları da çok hayret ediyordu.

Zira onbeş yaşına henüz daha gelmeden,

Tam yetmişbin hadisi, biliyordu ezberden.

Hem de ravilerinin kimler olduklarını,

Ad ve künyeleriyle, ahlak durumlarını,

Hatta nerde, ne zaman doğmuşlar ise acep,

Ve ne zaman, nerede ölmüşler, bilirdi hep.

Onaltı yaşındayken, hadis ihtiva eden,

Kitapların hepsini, ezberledi tamamen.

Sonra da ilim için, eyledi çok seyahat,

Hadis ravileriyle, görüştü kendi bizzat.

Kırk yaşına kadar da, devam etti bu böyle.

Görüştü bu yerlerde bin hadis âlimiyle.

Üçyüzbinden çok hadis ezberinde olana,

(İmam) dendiği için, kavuştu bu ünvana.

Hadiste, kimse onun tutamazdı yerini.

Ondan hadis alanlar, geçmişti doksan bini.

Nişabur’a gitmişti, yine ilim almaya.

Dört bin kişi gelmişti onu karşılamaya.

(Sahih-i Buhari) nam kitabı o yazmıştı.

Tam onaltı senede, bunu tamamlamıştı.

Tek tek her bir hadisi, yazmadan önce daha,

Gusül abdesti alıp, gelirdi Beytullaha.

Makam-ı İbrahim'de, iki rekat bir namaz,

Kılarak, istihare yapardı sonra biraz.

Tam kanaat ederse, (bu sahihtir) diyerek,

Yazardı kitabına, Besmele söyleyerek.