|
33 - ALAADDİN-İ ATTAR
(Rahmetullahi Aleyh)
Son nasihatleri
Hocası Behaeddin Buhari
hazretleri,
Onu, kendi yanına
oturturdu ekseri.
Çok teveccüh ederdi, sık
sık ona dönerek.
Söylerdi kıymetini, bazı
kere överek.
Derdi ki: (Her ne
zaman, ben Alaaddinimi,
Gördüğümde, muhakkak
hatırlarım Rabbimi.)
Henüz hayatta iken
Behaeddin Buhari,
Ona havale etti, cümle
talebeleri.
Alaaddin-i Attar buyurdu
ki: (Veliler,
Kulları, Hak yoluna
çekerek yön verirler.
Evliyanın sohbeti, aklı
kuvvetlendirir.
Ve Rabbin rızasını
almaya vesiledir.)
Vefatlarına yakın, cümle
talebesini,
Huzuruna çağırıp, yaptı
vasiyetini.
Dedi: (Birbirinize,
eyleyin çok muhabbet.
Ve haramdan kaçmaya,
gösterin büyük gayret.
Sohbet, mühim sünnettir,
devam edin siz buna.
Zira kul, sohbet ile
kavuşur muradına.
Eğer bulamazsanız,
sohbet ehli birini,
Okuyun o takdirde, onun
eserlerini.
Zira kitap okumak,
yarısıdır sohbetin.
Sohbet yoksa, kitabı
sakın ihmal etmeyin.
Bu yolda, hiç yılmadan
çalışın ki, gün gelir,
Senelerin kazancı, bir
lahzada verilir.)
Sonra, bel ağrısıyla,
tutuldu hastalığa.
Bir perşembe gününde,
artık düştü yatağa.
Buyurdu: (Kardeşlerim,
sakının her haramdan.
Bir an gafil olmayın,
Allahü teâlâdan.
Günahlar, büyük-küçük
diye ayrılırsa da,
Küçük günahlar dahi,
büyüktür esasında.
Çünkü günah, Allahın
nehyettiği bir iştir.
İstiğfar edilmezse,
karşılığı ateştir.)
Buyurdu: (Müsadesi
olsaydı Rabbimizin,
Yüksek himmetleriyle
hocam Behaeddinin,
Bilcümle insanları, hem
de tek bir nazarda,
Vilayet makamına
çıkartırdım bir anda.
Fakat Hak teâlânın, bu
değildir adeti.
İnsanlar anlayamaz,
nedir bunun hikmeti?)
Hastalığı, gün be gün
daha şiddetlenince,
Yine talebesiyle, sohbet
etti bir nice.
Buyurdu: (Bu dünyadan
ayrıldı hep veliler.
Bazısı da, yakında
gitmek üzeredirler.)
Yanlarında birisi,
göstererek bahçeyi,
Dedi ki: (Şu çiçekler,
ne çekici, ne iyi.)
Buyurdu ki: (Toprak da,
iyi ve güzeldir pek.
Bu dünyaya meylimiz,
olmadı bu güne dek.
Tek üzüntüm şudur ki,
ziyarete gelenler,
Beni bulamayınca, kalbi
kırık dönerler.)
|