|
31 - SEYYİD EMİR KÜLAL
(Rahmetullahi Aleyh)
Vasiyeti ve vefatı
Evliyanın büyüğü,
esseyyid Emir Külal,
Henüz etmemişti ki
ahirete intikal,
Ölüm hastalığında, bildi
ki yaklaştı mevt.
Talebeyi toplayıp,
eyledi bir vasiyet.
Buyurdu ki: (Ey benim
makbul talebelerim!
Aranızdan ayrılmam,
yaklaştı zannederim.
Dinleyin, vasiyetim şu
ki size en evvel,
Dinin emirlerini öğrenin
çok mükemmel.
Çünkü Resulullaha tâbi
olmaz iseniz,
Yarın mahşer gününde,
pişmanlık çekersiniz.
Kardeşlerim, az dahi
dalmayın ki gaflete,
Yarın düşmeyesiniz,
ebedi felakete.
Temiz olması için
kalbin, dilin, bedenin,
Temiz ve helalinden
yemeği huy edinin.
Eğer bir lokma dahi,
haramdan yerse bir kul,
Hak teâlâ indinde, duası
olmaz kabul.
Nitekim bir hadiste
buyuruldu: (Bir
kimse,
Haram karıştırmadan,
kırk gün helal yer ise,
Allah, nurla doldurur
o kişinin kalbini.
Ve giderir gönlünden,
dünya muhabbetini.)
Kardeşlerim, sakının her
haram ve günahtan.
Zira daha kıymetli bir
amel yok takvadan.
Nasıl ki, beldeleri
ayıran hudut vardır,
Dinin hududu ise, haram
ve günahlardır.
Ve nasıl ceza varsa,
hududu geçenlere,
Allah da ceza verir,
günah işleyenlere.
Her zaman ve her yerde,
konuşurken, gülerken,
Her bir işte, mesela bir
şey yer ve içerken,
Yaptığınız her işten,
hesap var ahirette.
Cevap veremezseniz,
cezası var elbette.
Öyleyse, cevapları
hazırlayın şimdiden.
Ki, halas olasınız
Cehennem ateşinden.)
Vasiyeti bildirip,
çekildi odasına.
Ve üç gün, hiç çıkmadı
talebe arasına.
Sonra çıktı dışarı,
bulunca biraz sıhhat.
Gördü ki, mescidine
toplanmış çok cemaat.
Dediler: (Odanızdan
çıkmayınca siz üç gün,
Talebeler, bu yüzden
oldu mahzun ve üzgün.)
Buyurdu: (Bu müddette,
tefekkür ettim ki hep,
Benim ve talebemin, ne
olur hali acep?
Gaibden bir ses bana,
dedi: Ya Emir Külal!
Sana ve talebene,
erişmez o gün zeval.
Hepinizi, tamamen
affetti hak teâlâ.
Size azab olunmaz,
düşünme bunu asla.
Hatta mutfağınızdan uçan
bir tek sineğin,
Konduğu kimseler de,
affoldu senin için.)
Sonra da, şehadeti
söyleyip bu büyük zat,
Bir Perşembe gecesi,
fecirde etti vefat.
|