|
27 - ALİ RAMİTENİ
(Rahmetullahi Aleyh)
Kemale gelmek için
Ali Ramiteni ki, büyük
bir evliyadır.
Her bir nasihatinde,
Rabbani tesir vardır.
Buyurdu ki: (Bu yolda,
kemale gelmek için,
Çok gayret göstermesi
lazım gelir kişinin.
Yapsa da senelerce
mücahede, riyazet,
Yine de zor erişir
maksadına o gayet.
Lakin bir yol vardır ki,
riyazetten ayrıca,
İnsanı, maksuduna
kavuşturur kolayca.
Bu da, bir evliyanın
kalbinde yer almaktır.
Ve bir gönül ehlinin,
gönlünü kazanmaktır.
Zira cenab-ı Allah, çok
sever bu kulları.
Onların hürmetine, açar
çok kapıları.
Kalpleri, nazargah-ı
ilahidir onların,
Mahrum kalmaz hiç biri,
o kalpte olanların.)
Ali Ramiteninin
sohbetine, her yandan,
İnsanlar, akın akın
gelirlerdi durmadan.
Dolup boşalıyordu, gece
gündüz hanesi.
Zira onun sohbeti,
cezbederdi herkesi.
Bir hoca var idi ki o
devirde çok zengin,
Uğraşırdı, herkesi
kendine çekmek için.
Ziyafetler verirdi,
şehrin ahalisine.
Ki, herkes onu sevip,
gelsinler hanesine.
Lakin gelen olmazdı yine
ona çok kişi,
O ise anlamayıp, merak
etti bu işi.
Ve bir mektup yazarak
Ali Ramiteniye,
Dedi ki: (Herkes size
geliyor, acep niye?
Ben, yemekler yedirip,
yapsam da çok ihsanlar,
Yine bana değil de, size
gelir insanlar.)
Buyurdu ki: (Hikmeti
şöyledir ki bu işin,
Siz hizmet yaparsınız,
halka yaranmak için.
Bizimse, yoktur asla
böyle bir düşüncemiz,
Allahın rızasıdır
yegane, tek gayemiz.
Kim halkın rızasını
düşünürse, malesef,
İnsanların nezdinde,
bulamaz izzet, şeref.
Kim de, Hak rızasını
düşünürse sırf eğer,
İnsanlar nezdinde de
kazanır kıymet, değer.)
Dediler ki: (Efendim,
dua ediyoruz hep.
Lakin kabul olmuyor,
sebebi nedir acep?)
Buyurdu ki: (Haramdan
yer ise eğer bir kul,
Hak teâlâ indinde, duası
olmaz kabul.
Hiç günah işlemeyen bir
ağız ile şayet,
Her kim dua ederse,
kabul olur o elbet.)
Biri de, kendisinden
isteyince nasihat,
Buyurdu ki: (Evladım,
nefsine verme fırsat.
Zira nefs-i emmaren,
kâfirdir senin şu an.
Ve Allaha düşmandır,
sen de ol ona düşman.
Onun hiylelerine aldanma
hiçbir işte.
Yoksa, çok pişman olur
ve yanarsın ateşte.)
|