|
26 - KUTBÜTTİN-İ
BAHTİYAR KAKİ
(Rahmetullahi Aleyh)
Bir iftira
Kutbüddin-i Bahtiyar, o
yerin sultaniyle,
Bir gün geziyorlardı,
kolkola, sevgi ile.
Maiyet-i sultan da
gelirlerdi geriden.
Önlerine, ağlayan bir
kadın çıktı birden.
Sultana yaklaşarak, dedi
ki: (Ey efendim!
Bizi nikah edin ki, çok
zor vaziyetteyim.)
Hükümdar şaşırarak,
sordu ki o kadına:
(Kiminle nikahlanmak
istersin, söyle bana.)
Kutbüddin Bahtiyarı
göstererek o kadın,
Dedi: (Şu kimse ile
nikahımızı yapın.
Sebebine gelince, inanın
ki ey sultan!
Gayr-i meşru olarak
hamileyim ben ondan.)
Bu sözler karşısında,
Kutbüddin-i Bahtiyar,
Sultan ve adamları, hep
hayrette kaldılar.
Reddettiler ise de,
böyle bir iddiayı,
Temizlemek lazımdı,
lakin bu iftirayı.
Kutbüddin-i Bahtiyar
dönüp Ecmirden yana,
Arz etti kalbi ile bu
işi üstadına.
Muinüddin Çeşti ki,
üstadı bu kişinin.
Ondan, yardım ve medet
istedi bu iş için.
İki yer arasında,
ikiyüzellisekiz ,
Kilometre mesafe var idi
hiç şüphesiz.
Herkes hayret içinde
beklerken, o saatta,
Muinüddin-i Çeşti
göründü az uzakta.
Herkes onu görünce, daha
çok şaşırdılar.
Koşarak, tazim ile onu
karşıladılar.
Kutbüddine dönerek,
buyurdu ki: (Evladım!
Ne için biraz önce
istedin bizden yardım?)
O ise kederinden hiç
konuşamıyordu.
Ağlayıp, gözlerinden
yaşlar boşanıyordu.
Üstadı biliyordu bu işi
firaseten.
İftiracı kadından tarafa
döndü hemen.
Dedi: (Ey bu kadının
karnında olan çocuk!
Soracağım suale, cevap
ver bana çabuk.
Şu ahlaksız kadının
doğru mu iddiası?
Değilse, sen beyan et,
nedir bunun esası?)
Büyük merak içinde
beklerken o an herkes,
O kadının karnından,
duyuldu şöyle bir ses:
(Benim annem olacak bu
şerefsiz kadının,
Sözleri iftiradır,
inanmayın siz sakın.
Bu kadın, edepsizin,
ahlaksızın biridir.
Bu yüzden üzülüp de,
olmayın müteessir.
Kubüddin Bahtiyarı,
bazı çekemeyenler,
Onu, halkın gözünden
düşürmek istediler.
Bunu tatbik için de,
buldular bu kadını.
Ve ona yaptırdılar alçak
planlarını.)
O kadının karnından,
çıkınca böyle bir ses,
Böylece hakikati
öğrenmiş oldu herkes. |