22 - BEDİÜDDİN SERAHENPURİ     (Rahmetullahi Aleyh)  

Bir kıza aşıktı

Hindistan’da yaşayan büyük bir evliyadır.

Hal ehli kimse olup, kerametleri vardır.

İlmiyle amel eder, çok ibadet yapardı.

Bir günah işlemekten korkar, ödü kopardı.

İmam-ı Rabbani’ye gelirdi önce, fakat,

Dinin emirlerine etmezdi mütabaat.

Mesela namaz kılmaz, işlerdi haram dahi.

Ve lakin çok severdi İmam-ı Rabbani’yi.

Mahalleden bir kıza aşık idi ayrıca.

Ona da gidiyordu, kız onu çağırınca.

İmam-ı Rabbani'ye gidince bir gün bu zat,

O, merhamet ederek etti buna nasihat.

Buyurdu ki: (Ne için sen namaz kılmıyorsun?

Ve yine günahlardan, niçin sakınmıyorsun?)

Dedi ki: (Böyle sözler, çok dinledim ben, fakat,

Asla tesir etmiyor bana öğüt, nasihat.

Hususi bir teveccüh buyurursanız eğer,

Belki ancak o zaman nasip olur o şeyler.)

O zaman o büyük zat, buyurdu: (Öyle ise,

Sen yarın, bu niyet ve emniyetle gel bize.)

Tam gelecek idi ki yanına o büyüğün,

Sevdiği kız, onlara, misafir geldi o gün.

Gidemedi İmam’a, o kızdan ayrılarak.

Üç günden sona artık, gitti pek utanarak.

O buyurdu: (Ne için gelmedin Bediüddin?

Hani sen, üç gün önce, bana ne söylediydin?

Ama madem ki geldin, bir abdest al mükemmel.

İki rekat namaz kıl, sonra hemen bana gel.)

Buyurdukları gibi yaparak bu suretle,

İmam’ın huzuruna vardı halis niyetle. 

Hususi odasına aldılar bu kişiyi.

Bir teveccüh ettiler, o anda bitti işi.

Bu manevi tesirle, bayılıp düştü o an.

Kaldırıp, hanesine götürdüler oradan.

Evinde, bu şekilde, tam bir gün ve bir gece,

Kendinden geçmiş halde, kalıverdi öylece.

Kendine geldiğinde, bir yokladı kalbini.

Bulamadı o kızın sevgi, muhabbetini.

Kendisi anlatır ki: Zikrediyorken bir gün,

Gördüm birden kendimi, sohbetinde Resulün.

Biri, Resulullaha eyledi ki şöyle arz:

(Siz de kılar mısınız kuşluk diye bir namaz?)

Ben izin istiyerek, dedim: (Ya Resulallah!

Şeyh Ahmed kılmaktadır bu namazı her sabah.

Benim hocam olur ki, o İmam-ı Rabbani,

Sizin yaptığınızı, yapıyor o da yani.)

Buyurdu: (Şeyh Ahmed’in, her ameli doğrudur.

Bizim sünnetimize tam uyan, yalnız odur.)