|
21 - SEYYİD NUR BEDEVANİ
(Rahmetullahi Aleyh)
Kızımı kurtarın!
Seyyid Nur Bedevani,
evliya-yı kiramdan.
Titizlikle kaçardı, her
günah ve haramdan.
Kerametle doludur,
baştan sona hayatı.
Başı derde düşenler,
arıyordu bu zatı.
Bir gün, yaşlı bir kadın
gelerek huzuruna,
Ağlayıp, bir derdini
arzetti yine ona.
Dedi ki: (Bir gün
cinler, kızımı
kaçırdılar.
Düşünüp, en sonunda
buraya geldim naçar.)
O, bunları dinleyip,
tefekkür etti biraz.
Ve sonra buyurdu ki:
(Rabbime ettim niyaz.
Allahın izni ile,
kurtulacak o yine.
Sen müsterih olarak,
avdet eyle evine.)
Çıkıp, eve gelince o
yaşlı kadıncağız,
Gördü ki, hakikaten
oturuyor evde kız.
Çok sevinip dedi ki: (Ey
kızım, söyle hele.
Sen, nasıl o cinlerden
kurtulup geldin eve?)
Dedi ki: (Onlar beni, o
gün yakaladılar.
Günlerce at koşturup,
bir sahraya vardılar.
Ellerimi bağlayıp, hapse
attılar, fakat,
Biraz önce yanıma, geldi
nur yüzlü bir zat.
Ellerimi çözerek,
çıkardı dışarıya.
Bir de baktım, bir anda
ben gelmişim buraya.)
Bir gün de, iki kişi
huzuruna geldiler.
(Bizi, talebeliğe kabul
edin) dediler.
Lakin itikatları bozuk
idi bir hayli,
O zattan gizlemeye
çalıştılar bu hali.
Onların kalplerini
görüyordu o fakat.
Buyurdu ki: (Lazımdır
önce doğru itikat.
Bu bozuk itikattan,
evvela vazgeçin siz.
Bize tâbi olmayı, sonra
talep ediniz.)
Onlar, bu kerameti görür
görmez bu zattan,
Derhal rücu ettiler o
bozuk itikattan.
Biri de, dükkan açtı
evinin yakınında.
Sonra, içki satmaya
başladı dükkanında.
Talebeden birkaçı, bir
araya geldiler.
Adamın dükkanını, yıkıp
harab ettiler.
O bunu işitince, daha da
üzülerek,
Buyurdu ki: (Sizlere
düşmezdi ceza vermek.
Zira bu, hükümetin
vazifesidir şu an.
Niçin böyle yaptınız
bana hiç danışmadan?)
Sonra, altın doldurup,
bir kesenin içine,
Gönderdi onlar ile, o
dükkan sahibine.
Buyurdu: (Bu altını,
götürüp ona verin.
Ve bu işten ötürü, ondan
özür dileyin.)
Onlar, o altınları gidip
ona verdiler.
Ve çok özür dileyip,
Helallık dilediler.
O da çok memnun olup,
hakkını etti helal.
Ve gelip Seyyid Nura
talebe oldu derhal. |