03 - EBÜL FETH (Rahmetullahi Aleyh)

Kurtulan gemi

Ebül Feth anlatır ki: Mısır'a, bir iş için,

Gitmek üzre, hocamdan istedim bir gün izin.

Hocam, bu yolculuğu tehlikeli gördüler.

Mısır'a gitmem için, müsade etmediler.

Lakin benim istekli olduğumu görünce,

İzin verip dedi ki: (Git, fakat dinle önce.

Başın darda kalıp da, tehlikeye düşersen,

Şu duayı okuyup, hatırla bizi hemen.)

Daha sonra, açarak mübarek ellerini,

Çok dualar etti ve yolcu eyledi beni.

Yol arkadaşlarımla, Antakya'ya ulaştık.

Bir gemiye binerek, oradan yola çıktık.

O gece, çok şiddetli rüzgar esti durmadan.

Sallanmaya başladı gemimiz sağdan, soldan.

Batmak tehlikesiyle karşılaştı gemimiz.

Büyük bir endişeye kapılmıştık hepimiz.

Başladılar yolcular tövbe ve istiğfara.

Korkup, ben de kendimden geçmiş idim o ara.

Lakin birden hocamın gür sesini işittim.

Diyordu: (Ey Ebül Feth, sana ben ne demiştim.

Ne çabuk da unuttun, o duayı ve bizi.

Niçin dinlemiyorsun, o nasihatimizi.)

Hocamın ikaziyle kendime geldim derhal.

Baktım, gitmiş tamamen bendeki korkulu hal.

O duayı okuyup, dedim: (İmdat ey hocam!

Yüksek himmetinizi, ediyorum istirham.)

O anda, su üstünden birisi yürüyerek,

Geldi ve herkes ona baktı hayret ederek.

Gemiye yaklaşınca, gördüm ki o gelen zat,

Sesini işittiğim, hocammış meğer bizzat.

Dua etti: (Ya Rabbi, lütfet, deniz durulsun.

İçindeki insanlar, tehlikeden kurtulsun.)

O an durdu dalgalar, sakin oldu hem deniz.

Hocamın sayesinde, kurtulmuştuk hepimiz.

Herkes hayret ederken, bütün bu olanlara,

Hocam, gözler önünden gaib oldu o ara.

Bu mübarek veli zat, buyurdu ki bir gün de:

(Şiddetli acı duyar, insanlar öldüğünde.

Bir araya gelse de dünyadaki acılar,

Can acısı yanında, yine de hiç kalırlar.

Sonra, kabir hayatı başlar ki mezarında,

Karanlık, dar bir yerdir, kimse olmaz yanında.

Sonra, korkunç şekilde gelerek Münker-Nekir,

Suale çekerler ki, (Rabbin kim, dinin nedir?)

Günahı nisbetinde, mezarı sıkar onu.

Böcekler ve akrepler, kemirir vücudunu.

Sonra, mahşer azabı gayet zordur ve çetin.

İnsanlar, nice bin yıl beklerler hesab için.

Sonra Mizan önünde, başlar öne eğilir.

Beklenir ki hakkında, nasıl hüküm verilir?)