01 - EBU BEKR-İ EBHERİ (Rahmetullahi Aleyh)

Kusuru kendinde gör

Ebu Bekr-i Ebheri, evliya-yı kiramdan.

Şiddetle kaçınırdı, her günah ve haramdan.

Öyle tesirliydi ki, her sözü ve sohbeti,

Dinleyen, terk ederdi günah ve masiyeti.

Her hali, şahit idi evliya olduğuna.

Cemalini görenler, aşık olurdu ona.

Ebu Bekr-i Ebheri, çıktı bir gün evinden.

Geçiyordu bir bezzaz dükkanının önünden.

O dükkan sahibinin vardı ki bir evladı,

Bu zatı görür görmez, kalbi ona bağlandı.

Yok idi babası da o aralık dükkanda.

Lakin çocuk, herşeyi unutmuştu o anda.

Dükkanı terk ederek, peşinden gitti o an.

Zira hiç görmemişti, böyle nurlu bir insan.

Biraz sonra babası, avdet etti dükkana.

Oğlunu görmeyince, sordu komşularına.

Dediler: (Gördü oğlun, bir mübarek kişiyi.

Çıkıp gitti peşinden, unutarak her şeyi.)

O, böyle bir malumat alınca komşulardan,

Hakikatı bilmeyip, gadaba geldi o an.

Arkalarından gidip, tuttu hemen oğlunu.

İte kaka, dükkana getirdi tekrar onu.

O mübarek veli zat, görünce onu böyle,

O çocuğun haline kederlendi haliyle.

Ertesi gün, adama bir hediye alarak,

Doğruca dükkanına vardı mahzun olarak.

Dedi ki: (Dün geceyi, geçirdim çok bi-huzur.

Zira benim yüzümden, bu çocuk oldu mağdur.

Bu işte, evladının yoktu hiç kabahati.

Geldim ki, söyleyeyim size bu hakikati.

Ayrıca, sizi dahi üzmüş oldum böylece.

Bunun ızdırabıyla, uyumadım dün gece.

Şu naçiz hediyemi, kabul et de evladım,

Helal eyle hakkını, budur senden muradım.)

O çocuğun babası, duyunca bu sözleri,

Duygulandı, üzüldü, yaşla doldu gözleri.

Dedi: (Aman efendim, bu, olacak şey değil.

Veli olduğunuza, bu, en açık bir delil.

Çünkü hata işleyen, dün ben iken muhakkak,

Siz özür dilersiniz, bu, ne üstün bir ahlak.

Üstelik, hediyeyle gelmişsiniz buraya.

Bu haliniz, kalbimi gafletten etti ihya

Dünkü hareketimden, oldum çok müteessir.

Ve bu davranışınız, bana çok etti tesir.)

Buyurdu: (Yapmasa da, bir kul suç ve kabahat,

Yine o, kendisini, suçlu görmeli fakat.

İnsan, bunu kendine ederse adet, şiar,

Dünya ve ahirette, muhakkak kârlı çıkar.)

Bu sözler de, fethetti o kimsenin gönlünü.

Hep onunla geçirdi, geri kalan ömrünü.  

Bi-huzur = huzursuz