ŞİİRLERLE MENKIBELER

ANADOLU EVLİYÂLARI

 

1.Cild

  Kitap       Web

2.Cild

 

Peygamber (Aleyhisselâm) Efendimizin Hayatı

 

03 -

Peygamberler

04 -

Dört Büyük Halife

 

 

05 -

Eshâb-ı Kiram

06 -

Büyük İmâmlar

 

 

07 -

Anadolu Evliyâları

08 -

Buhârâ Evliyâları

 

 

09 -

Horasan Evliyâları

10 -

Rehber İnsanlar

 

11 -

Güzel Nasihatlar

12 -

İmân ve Namaz

04 - HACI BAYRAM-I VELİ (Rahmetullahi Aleyh)

Bu isyancı kim?

 

Hacı Bayram-ı Veli, hem ders okutuyordu,

Hem de halka camide, nasihat ediyordu.

 

Onu çekemeyenler, Padişaha geldiler.

(Efendim, Ankara'da biri var ki) dediler.

 

(Hacı Bayram-ı Veli,  diyorlar, kendisine.

İnsanlar, akın akın giderler meclisine.

 

Aleyhinizde dahi, söz söylemiş bu insan.

Korkarız ki, ilerde çıkarır belki isyan.)

 

Padişah, tetkik için bu şahsın durumunu,

Emretti: (Yakalayıp, getirin bana onu!

 

Emrime baş kaldırıp, gelmek istemez ise,

Zincire bağlayarak, getirin zorla bize.)

 

Vazifeli memurlar, bu fermanı aldılar.

Edirne'den çıkarak, yola revan oldular.

 

Ankara'ya az bir yol kalmıştı ki, bir ara,

Rastladılar bir gençle, nurlu bir ihtiyara.

 

O yaşlı zat, bunlara sordu ki: (Acaba siz,

Nereye, ne maksatla acele gidersiniz?)

 

Dediler: (Ankara'da varmış ki garip biri,

Toplamış etrafına, bir gurup kimseleri.

 

Sultan’a baş kaldıran isyancı biri imiş.

Adı da, halk içinde Hacı Bayram Veli’ymiş.

 

Biz, onu yakalayıp, zincire vuracağız.

Atıp arabamıza, Sultan’a varacağız.)

 

O nur yüzlü ihtiyar, dedi ki o erlere:

(Aradığınız benim, gitmeyin başka yere.

 

Ferman başım üstüne, durmayın artık daha.

Haydi, beni bağlayıp götürün Padişaha.)  

 

Bu sözler karşısında, şaşkına döndü erler.

Zira aradıkları, bu nurlu zatmış meğer.

 

Dediler ki: (Efendim, sizden özür dileriz.

Zira aradığımız, asla siz değilsiniz.

 

Devlete başkaldıran bir isyancı arardık.

İyi ki sizi görüp, hakikatı anladık.)

 

Hacı Bayram-ı Veli, buyurdu ki bu sefer:

(Yine de biz gidelim, Padişah merak eder.)

 

Velhasıl beraberce, geldiler Edirne'ye.

Sultan merak ederdi (Bu isyancı kim?) diye

 

Bir eşkıya beklerken, sultan İkinci Murad,

Gördü ki, karşısında, nur yüzlü veli bir zat.

 

Baş köşeye oturtup, sohbete başladılar.

Anladı ki, bu zattan devlete gelmez zarar.

 

İhsanlarda bulundu kendisine gayetle.

Velakin Hacı Bayram, reddetti nezaketle.

 

Sultan ısrar edince, buyurdu ki o zaman:

(Padişahım, mutlaka, gerekliyse bir ihsan,

 

Vergi ve askerlikten, bilcümle talebemiz.

Bir müddet muaf olsun muvafık görürseniz.)

 

Padişah, Hacı Bayram Veli'nin teklifine,

(Uygundur) buyurarak, ferman verdi eline.

Bir Önceki Sayfaya GiderBu Kitabın Ana Sayfasına GiderBir Sonraki Sayfaya Gider

Abdüllatif Uyan