01 - SADREDDİN-İ KONEVİ (Rahmetullahi Aleyh)

Çok mütevazı idi

Hazret-i Mevlana’nın hocası olan bu zat,

Aslen Konya’lı olup, bu yerde etti vefat.

Muhyiddin-i Arabi, hem üvey babasıydı,

Hem onu yetiştiren üstad ve hocasıydı.

Binlerce talebeye ders verdi zamanında.

Çok âlim ve evliya yetişmişti yanında.

Daima zühd ve takva üzereydi her hali.

Haram korkusu ile, terk etti çok helali.

Kimseyi incitmezdi, mütevazıydı gayet.

Dünya mal-ü mülküne, vermezdi değer, kıymet.

Muhyiddin-i Arabi, onu, kendi elinde,

Çok iyi yetiştirdi, her zahiri ilimde.

Hatta onun hakkında, şöyleydi ki emeli:

Tasavvufta yükselip, olsun büyük bir veli.

Lakin hayatta iken, göremedi o bunu.

Zira daha önceden, teslim etti ruhunu.

Sadreddin-i Konevi, anlatıyor ki bizzat:

Üstadım Muhyiddin-i Arabi etti vefat.

Ziyaret ediyorken, mübarek türbesini,

Gördüm parlak nur gibi, ruhani suretini.

Onun güzelliğine bakıyorken hayretle,

O, boynuma sarıldı sevgi ve muhabbetle.

Buyurdu ki: (Rabbime hamd olsun ki evladım,

Yine de boş çıkmadı, o niyet ve maksadım.

Çok yüksek makamlara, isterdim yükselmeni.

Lakin görememiştim, dünyada böyle seni.

Şimdi elhamdülillah, erdin bu makamlara.

Sen de, saç bu feyzleri istekli olanlara.)

Ben hocamın ruhundan, dinlerken bu sözleri,

Kayboldu göz önünden, bir anda suretleri.

Ve yine kendileri anlatır ki şöylece:

Muhyiddin Arabi’yi, rüyada gördüm gece. 

Ellerini öperek, dedim ki: (Ey üstadım!

Allahü teâlâdan, var ki şöyle muradım,

Ondan gayri ne varsa, unutayım hepsini.

Hiç hatırlamayayım hatta bir tanesini.

Lakin unutmayayım, Rabbimi bir an bile.

Her saniye ve her an, olayım Onun ile.

Bu çok büyük nimete kavuşabilmem için,

Müstecap duanıza, ihtiyacım var sizin).  

Buyurdu: (Ey Sadreddin, müjde vereyim sana.

Ereceksin yakında, bu manevi ihsana.)

Çok geçmeden bu nimet, verildi bu fakire.

Hamd olsun bunun için Rabbime sonsuz kere.)

Sadreddin-i Konevi henüz vefat etmeden,

Vasiyetnamesini yazdı daha evvelden.

Buyurdu ki: (Yakında, bir fitne kopacaktır.

Ondan, çoğu müslüman kurtulamayacaktır.)

Hakikaten aradan geçmedi fazla sene.

Moğollar saldırdılar, Selçuklu devletine.

Bu insafsız insanlar, yakıp yıktı her yanı.

Ve şehid eylediler, binlerce müslümanı.