|
02
- İMAM-I RABBANİ
(Kuddise Sirruh)
Dünyayı terk
etmek
İmam-ı Rabbani ki, büyük
âlim, evliya.
Onun gelmesi ile, nurla
doldu bu dünya.
Bir kimseye yazdığı
mektupta buyurdu ki:
İslama tam uymakla insan
olur müttaki.
Hem islama uymalı, hem
hizmet etmelidir.
Zira insan, islama hizmet
ile yükselir.
Büyükler buyurur ki:
(İnsan, deli divane,
Olmadıkça, tam mümin
olamaz halisane.)
Divane olmak demek, şudur
ki ey evladım!
Dinin yayılmasına son
güçle eder yardım.
Hatta öyle olur ki, unutur
kendisini.
Getirmez hatırına kendi
faidesini.
Her ne olursa olsun,
olmayan da olmasın.
Yeter ki, islam dini
zarara uğramasın.
İslamiyet, Allah’ın bize
emirleridir.
Onun ve Resulünün
beğendiği şeylerdir.
Nasıl islam ve küfür zıt
ise birbirine,
Ahiret de, dünyanın
tersidir böyle yine.
Ahireti kazanmak isterse
insan eğer,
Vermemeli dünyaya, fazla
kıymet ve değer.
Dünya demek, Allah’ın
sevmediği şeylerdir.
Yani yasak ettiği günah,
çirkin işlerdir.
Dünyayı terk etmekle,
kazanılır ahiret.
Lakin iki şekilde, ele
geçer bu devlet.
Birincisi şudur ki,
haramlarla birlikte,
Bütün mubahları da terk
etmektir her işte.
Yalnız yaşamak için,
zaruri miktarını,
Kullanıp, bırakmaktır
ondan fazlalarını.
İkinci derecesi, yalnız
günah ve haram,
Şeyleri terk etmeye
göstermektir ihtimam.
Haram ve günahları terk
etmekle beraber,
Mubah olan şeyleri
işlemektir bu sefer.
Dünyayı, bu şekilde terk
etmek de, aslında,
Yine de çok kıymetli
sayılır bu zamanda.
Gökler, Arş'a nazaran
aşağı olsa bile,
Yine de çok yüksektir,
toprağa nisbet ile.
İnsan, birincisine olmasa
da muvaffak,
Dünyayı, bu şekilde terk
etmeli muhakkak.
Çünkü cenab-ı Hakkın haram
kıldığı işler,
Az olmasına rağmen, pek
çoktur mubah şeyler.
Hem dahi mubahlarda olan
lezzet, menfaat,
Haramlarda olandan,
ziyadedir kat be kat.
Mubah kullananları, sever
hem Hak teâlâ.
Haram işleyenleri, hiç
sevmez fakat Mevla.
Aklı olan bir kimse,
geçici bir zevk için,
Rabbini gücendirmez, esası
budur işin.
Sonra, haram edilen
şeyleri, cenab-ı Hak,
Zararlı olduğundan, kıldı
haram ve yasak.
İçki aklı giderir, kumarla
söner ocak.
Bunları işleyenler,
kendine yapar ancak.
Yalan, gıybet, iftira, söz
taşımak, su-i zan,
Bunların zararı da,
yapanadır her zaman.
Haram ile günahlar
işlenirse hülasa,
Olur işleyenlere nedamet,
gam ve tasa.
|