ŞİİRLERLE MENKIBELER

BÜYÜK İMÂMLAR

 

1.Cild

  Kitap       Web

2.Cild

 

Peygamber (Aleyhisselâm) Efendimizin Hayatı

 

03 -

Peygamberler

04 -

Dört Büyük Halife

 

 

05 -

Eshâb-ı Kiram

06 -

Büyük İmâmlar

 

 

07 -

Anadolu Evliyâları

08 -

Buhârâ Evliyâları

 

 

09 -

Horasan Evliyâları

10 -

Rehber İnsanlar

 

11 -

Güzel Nasihatlar

12 -

İmân ve Namaz

02 - İMAM-I RABBANİ (Kuddise Sirruh)

Fırsat henüz eldedir

 

İmam-ı Rabbani ki, çok büyük bir evliya.

İlminin ışığıyla aydınlandı bu dünya.

 

Bir kimseye, mektupta yazdı ki: Bilmem neden,

Sıkılıyorsun oğlum, bizim sohbetimizden?

 

Zenginlere yanaşıp, arkadaş oluyorsun.

Lakin böyle yapmakla, çok fena yapıyorsun.

 

Bu gün için, gözlerin kapalıysa da, fakat,

Yarın açılacaktır, bu, gün gibi hakikat.

 

Lakin o açılmanın faydası olmaz artık.

O gün olur sadece, bir nedamet, pişmanlık.

 

Zira cenab-ı Allah buyurdu ki âyette:

(Onlar ziyan ettiler, dünya ve ahirette.)

 

Ey oğlum, bir çöpçü ki, takva ehli ve fakir.

Günahkâr zenginlerden, kat kat daha iyidir.

 

Sen şimdi bu sözlere, belki kulak verirsin.

Belki de inanmayıp, şaşar, hayret edersin.

 

Fakat bir gün gelir ki, inanırsın akıbet.

Lakin o inanışın faydası olmaz elbet.

 

Yağlı, tatlı yemekler, süslü, şık elbiseler,

Seni, bu felakete sürükledi bu  sefer.

 

Elden kaçmış değildir bu imkan henüz fakat.

Her an kurmak mümkündür iyilerle irtibat.

 

Lakin bunda, acele etmeli ki evladım,

Ecel takib ediyor ardından adım adım.

 

Vakit, iki tarafı keskin kılınç gibidir.

Onun için bu ömrü, ganimet bilmelidir.

 

(Helekel müsevvifun) buyurdu Resulullah.

Yani sonra yaparım diyenler, bulmaz felah.

 

Bu ömrü, lüzumsuz ve faidesiz şeylerle,

Geçirme ki, mahşerde hiç bir şey geçmez ele.

 

Ey oğlum, bu dünyaya etme ki hiç temayül,

Ona tutulur ise, elden çıkar o gönül.

 

Sen, gönlünü sadece, Allah’a vermeye bak.

Zira bir sermayedir Hakk'a gönül bağlamak.

 

Hayal olan dünyanın peşinde koşma artık.

Düşün neyi sattın ve neyi aldın karşılık?

 

Dünyayı almak için, ahiretini satmak,

Ve Allah’ı bırakıp, insanlara yaranmak,

 

Akıllı insanların yapacağı iş değil.

Bu iş, ahmak olmaya olur isbat ve delil.

 

Dünya ile ahiret, zıddır birbirlerine.

Birini kalbe koysan, yer kalmaz diğerine.

 

İkisinin sevgisi, bir kalpte toplanamaz.

Yani ikisine de muhabbet mümkün olmaz.

 

Öyleyse iki zıd’dan, birini seç nihayet.

Seçtiğine karşılık, sat kendini, feda et.

 

Lakin iyi düşün ki, dünya, elbet fanidir.

Bu gün senin olsa da, yarın bir gayrinindir.

 

Ahiret azabıysa, sonsuz ve çetindir pek.

Bunun için tercihte, iyi düşünmek gerek.

 

Hem sonra Hak teâlâ, dünyayı sevmez hepten.

Ve lakin çok sever ve razıdır ahiretten.

 

Ey oğlum, tavşan gibi, gözü açık olarak,

Daha ne güne kadar sürecek bu uyumak?

 

Dünya adamlarıyla arkadaş olma ki pek,

Öldürücü zehirdir onlar ile görüşmek.

 

Oğlum, aklı olana yetişir bir işaret.

Biz ise, açık açık söylüyoruz, idrak et.

 

Onlarla arkadaşlık etmekten sakın, sakın!

Yoksa, pişman olursun mahşerde elbet yarın.

Bir Önceki Sayfaya GiderBu Kitabın Ana Sayfasına GiderBir Sonraki Sayfaya Gider

Abdüllatif Uyan