02 - İMAM-I RABBANİ (Kuddise Sirruh)

En iyi insan, kendini en kötü bilendir. (Kelam-ı kibar) 

Resulullaha uymak

İmam-ı Rabbani ki, çok büyük evliya zat.

Ederdi insanlara hep öğüt ve nasihat.

Bir gün de buyurdu ki: (Mevlamız, hepimizi,

Dünya ve ahiretin iyisi, Efendisi,

Olan Resulullaha, her işte, tam ve kesin,

Uymak saadetiyle şereflendirsin, âmin!

Çünkü cenab-ı Allah, Ona tâbi olmayı,

Çok sever her bir işte, aynen Ona uymayı.

Ona tâbi olmanın, ufak bir zerresi hem,

Üstündür ahiret ve dünya nimetlerinden.

En hakiki üstünlük, o Resul'e uymaktır.

İnsanlık meziyeti, ona tâbi olmaktır.

Mesela o Resul'e tâbi olan bir kimse,

Eğer gün ortasında bir miktar uyur ise,

Hiç Ona uymaksızın, geceleri çok taat,

İbadet eylemekten üstündür hem de kat kat.

Çünkü (kaylule etmek), yani bir parça her gün,

Öğleden önce yatmak, adetiydi Resul'ün.

Yine o Peygambere uymayı düşünerek,

Bayram günü, hiç oruç tutmayıp, yiyip içmek,

Hiç Ona uymaksızın, senelerle tutulan,

Oruçlardan, kat be kat üstündür yine bundan.

Ve mesela fakire, yine Ona uyarak,

Az bir şey verilirse, eğer (zekat) olarak,

Dağlar kadar altını, kendi arzusu ile

Tasadduk eylemekten efdaldir yine böyle.

Bir gün hazret-i Ömer, bir sabah namazını,

Cemaatle kılarak, gözetti Eshabını.

Lakin göremeyince bir kimseyi mescitte,

Buyurdu ki: (Filan zat yok muydu cemaatte?)

Dediler: (Geceleri ibadet yapar o zat.

Uykusu bastırmıştır belki onu bu saat.)

Buyurdu ki: (Keşke o, gece hep uyusaydı.

Ve sabah namazını cemaatle kılsaydı.)

İslamdan ayrılanlar, sıkıntı, mücahede,

Çekip, nefislerini körletirler ise de,

Bu dine uyulmadan yapıldıkları için,

Kıymetsiz ve hakirdir, iç yüzü budur işin.

Bu çalışmalarına ücret hasıl olursa,

Bir iki mefaattir dünyadan olsa olsa.

Halbuki bu dünyanın tamamının kıymeti,

Nedir ki, bir kaçının olsun ehemmiyeti.

Mesela çöpçülere benziyorlar  ki bunlar,

Herkesten daha fazla çalışıp, yorulurlar.

Ve yine bunlar gibi, çok çalışanlar vardır.

Ve lakin ücretleri, herkesten aşağıdır.

Halbuki her işini islama uyduranlar,

Yani Resulullaha aynen tâbi olanlar,

Latif cevahirlerle, kıymetli elmaslarla,

Meşgul mücevherciler gibidirler mesela.

Bunlar, çok çalışmayıp, yorulmadığı halde,

Kazançları, kârları olur pek çok ziyade.

Hatta bunlar, bir saat çalışmış olsa eğer,

Yüzbinlerle senelik kazanç elde ederler.

Buna sebep şudur ki, bir iş, islamiyet’e,

Uygunsa, sahip olur indallah bir kıymete.

Eğer O beğenmezse, hakir ve kıymetsizdir.

Beğenilmeyen şeye, verilir mi hiç ecir?