02 - İMAM-I RABBANİ (Kuddise Sirruh)

Dünya mel’undur

İmam-ı Rabbani’nin Mektubat kitabında,

Şöyle buyuruluyor, dine uymak babında:

(Ey oğlum, Hak teâlâ yarattı ins ve cinni,

Ki, hakkıyla yapsınlar kulluk vazifesini.

Allahü teâlâya, manen daha yaklaşmak,

Onun Peygamberine uymakla olur ancak.

Her bir hareketini uydurmadıkça Ona,

Kavuşmak mümkün olmaz Allah’ın rızasına.

Hak teâlâdan başka, neye gönül verilse,

(Mabud) yapılmış olur o şeyler her ne ise.

Bu halden kurtulmanın çaresi de, bir tektir.

O da, Ondan gayriye hiç gönül vermemektir.

Hiç bir şeyin ardına düşmemeli ki insan,

Gönlünü, sırf Allah’a verebilsin her zaman

Cennet nimetlerini istemek bile hatta,

Bu tasavvuf yolunda, sayılır kusur, hata.

Cenneti arzu etmek, sevap ise de gerçi,

Yine de büyük zatlar, günah bilir bu işi.

Cennete gönül vermek, böyle günah olunca,

Dünyaya düşkün olmak neye varır acaba?

Çünkü dünya, Allah’ın sevmediği şeylerdir.

Yarattığından beri, hiç kıymet vermemiştir.

Allah’ın sevmediği şeylere düşkün olmak,

Hata ve günahların temelidir muhakkak.

Bunlara düşkün olan ve ardlarından giden,

Kötü durumda olup, uzaktır merhametten.

Bir hadis-i şerifte Allah’ın Peygamberi,

Buyurdu ki: (Bu dünya, mel'undur elbette ki.)

Dünyada, Allah için olmayan ne varsa hep,

Çirkin ve günah olup, mel'undur bundan sebep.

Yine O buyurdu ki: (Ey oğlum, dünya nedir?

Sana, Hak teâlâyı unutturan şeylerdir.

Para pul, mevki makam, kadın, çocuk ve şöhret,

Eğer böyle iseler, dünyadır hepsi elbet.

Unutturmuyor ise Rabbini sana bunlar,

Dünya değil, ahiret işinden sayılırlar.

Bir çöpçü düşünün ki, fakir olsun begayet.

Gönlünü, bu dünyaya bağlamamışsa şayet,

Kalbi dünyaya bağlı koltuktaki zenginden,

Kat kat daha kıymetli, iyidir bu sebepten.

Öyleyse hiçbir şeye düşkün olmamak için,

Gayret sarfetmeli ki, esası budur işin.

Dünya düşkünlerinden, arslandan kaçar gibi,

Hatta daha ziyade kaçmalı tabii ki.

Ey oğlum, kıymetini iyi bil bu hayatın.

Lüzumsuz işler ile, geçirme onu sakın.

Yoksa, mahşer gününde pişmanlık olacaktır.

Resulullah, bu babta şöyle buyurmaktadır:

Hak teâlâ bir kulu, sevmiyor ise eğer,

Faidesiz şeylerle onu hep meşgul eder.

Farzları yapmayıp da, nafileleri yapmak,

Bunun için, boş yere uğraşmaktır muhakkak.

Çünkü (farz)ın yanında, hiç kalır her (nafile).

Büyük deniz yanında, damla da etmez bile.

Bir nafile hac için, işlenirse haramlar,

Caiz olmayacağı anlaşılır aşikâr.